Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Η δικτατορία του life style...

Αναδημοσιεύω ένα εύστοχο κείμενο από το press.gr για τη δικτατορία του life style και το νέο πρόεδρο του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα...

Έτσι είναι τα όνειρα μας, γκρεμίζονται. Σαν πύργος στην άμμο. Και πως να τα πιστέψεις άλλωστε; Όταν οι ίδιοι που τα χτίζουν τα γκρεμίζουν.

Ο κ.Τσίπρας, μπαίνοντας σαν ούριος άνεμος στην πολιτική ζωή της χώρας, άλλαξε λίγο τα όνειρά μας για την πολιτική και μας έκανε να σκεφτούμε ότι ναι, είναι ένας νέος άνθρωπος και ΠΡΕΠΕΙ να τον στηρίξουμε.

Αυτός ΠΡΕΠΕΙ να μας καταλάβει. Είναι υποχρεωμένος να μας καταλάβει. Η συνείδηση αυτό επιβάλλει στους νέους ανθρώπους. Να την ακολουθούν πιστά. Και τώρα ο κ.Τσίπρας έρχεται μόνος του και τα ανατρέπει όλα. Όταν ο ίδιος δηλώνει ότι δεν ζει σε γυάλα και έχει βάλει βύσμα στο στρατό (συνέντευξη στη σχολική εφημερίδα Schooligans), ναι τα ανατρέπει όλα.

Ναι θέλει πολύ βύσμα να υπηρετήσεις στη Διοίκηση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού στο Πεντάγωνο. Και μάλιστα χρησιμοποίησε και όλους τους νόμους για να την κάνει και μειωμένη. Κατέβηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του υποψήφιος παίρνοντας προσωρινή απόλυση από το στρατό. Στο μεταξύ η στρατιωτική θητεία μειώθηκε κατά 3 μήνες οπότε στην επιστροφή του, για να συμπληρώσει το εξάμηνο που του είχε απομείνει, υπηρέτησε μόνο τους 3. Δεν τον κατηγορώ και για αυτό. Σε αυτό ήταν τυχερός.

Βέβαια το να βάλει βύσμα κάποιος είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο. Πόσο tredy μπορεί να είναι ένας αρριβίστας; Και πως αυτός θα μας πείσει για την ειλικρίνεια των πεποιθήσεών του; Πως θα πάψουμε να τον βλέπουμε σαν ένα ακόμα μιντιακό ντοπαρισμένο κατασκεύασμα ντυμένο με τζην. Να παραδέχεσαι κάποια πράγματα είναι έντιμο. Δεν είναι έντιμο όμως να προκαλείς. Δεν είναι έντιμο να συμμετέχεις στη διαφθορά γιατί την διαιωνίζεις. Και δεν είναι έντιμο όντας μέσα στα πολιτικά πράγματα να χρησιμοποιείς τέτοιες πρακτικές.
Και κλείνω με αυτό. Μη πιστεύετε στα όνειρα ακόμα και σε αυτά που μοιάζουν τόσο μα τόσο αληθινά. Είναι ψεύτικα. Αλλού είναι η αλήθεια. Μπορεί κάποτε να την ανακαλύψουμε.

ruby

12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Για να πας στο ναυτικο θελει μεγαλο βυσμα...αλλα για να κανεις την θητεια του καποιος στο ΓΕΝ πρεπει να ειναι εκλεκτος καποιου πολυ υψηλα ισταμενου...Βυσμα ειμαι κι εγω και ξερω...

Maroulakos είπε...

Αυτό είναι ο Τσίπρας.
Κάποιος που είναι σαν όλους μας.
Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
Τα λεγόμενα του μέχρι στιγμής περιορίζονται σε τραγούδια του Αγγέλακα, συζητήσεις για βύσματα και χασίς.
Περί ανεμων και υδάτων δηλαδή.
Καμία φρέσκια ιδέα.Περιμένει να πάρει ψήφους από αυτούς που δεν πολύασχολούνται με την πολιτική με το πρόσχημα ότι έιναι σαν όλους τους άλλους.

Ανώνυμος είπε...

Να υποθέσω δηλαδή ότι θα χάσει τις ψήφους από εμάς τα υπόλοιπα κορόιδα που υπηρετήσαμε κανονικά.

Ανώνυμος είπε...

Υπηρέτησα στο Π.Ν. 32 μήνες, τότε...τόσο ήταν, και παρ' όλα τα σπασίματα, τις αγγαρείες, τα δύσκολα ταξίδια, την υπεροψία των αξιωματικών, το βίδωμα και την απόγνωση ενίοτε, αυτό που μου έχει μείνει είναι μια αίσθηση υπερηφάνειας επειδή υπηρέτησα στο ελληνικκό πολεμικό ναυτικό. Φυσικά για Πεντάγωνο ούτε σαν ιδέα δεν μου περνούσε απ' το μυαλό. Δεν ξέρω αν θα το έκανα τότε, αν είχα το βύσμα. Αυτό που ξέρω είναι πως ναύτης που δεν πατάει σε καράβι, δεν είναι ναύτης, είναι τσάτσος. Αυτό που ξέρω είναι πως παρ' ότι εγώ τότε ακροαριστερός χαρακτηρισμένος και στη μπούκα, με αγαλίαση θυμάμαι τη μυρωδιά του καραβιού και της θάλασσας, ακόμα και τις ασκήσεις, καιτα αποβατικά αγήματα νύχτα σε άγνωστες παραλίες, στα οποία εθελοντικά έπαιρνα μέρος γιατί μ' αρέσανε γενικά τα όπλα και οι επιχειρήσεις.
Όταν με έβαλαν καμαρώτο το αρνήθηκα, αν και όλοι ήθελαν να πάνε σε τέτοιο πόστο (δεν είχε αγγαρείες, σκοπιά κλπ), γιατί προτιμούσα να καθαρίζω πυροβόλα, παρά να τινάζω τα σεντόνια των αξιωματικών και να χτυπάω φραπέδες... Και τέλος αυτό που ξέρω είναι ότι τότε, εμείς οι κομμουνιστές της άκρας Αριστεράς, θέλαμε, ήμαστε περήφανοι που υπηρετούσαμε την πατρίδα μας, και δεν λουφάραμε, ούτε είχαμε καύχημα το βύσμα... Και ξέρετε γιατί; Γιατί στο Πολυτεχνείο του 73 (αυτης της γενιάς είμαι), μπροστά, οι "Ήρωες του Πολυτεχνείου" έβαζαν την ελληνική σημαία και οι έγκλειστοι, πριν μπει το τάνκς, τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο, τον επονομαζόμενο και "Ύμνο στην Ελευθερία". Αλλά εμείς είμασταν κομμουνιστές της άκρας Αριστεράς και παιδιά οι περισσότεροι της εργατικής τάξης, δεν είμασταν τεκνά Βορείων Προαστείων σαν τον Τσίπρα...

Παλιός

Ανώνυμος είπε...

Στο φόρουμ του περιοδικού Ρεσάλτο έχει ανοίξει μία συζήτηση σχετική με το θέμα. Ρίξτε μία ματιά. Αξίζει τον κόπο:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2307
Στο άρθρο της Δάφνης Βαρβιτσιώτη (που εμπεριέχαται στην συζήτηση) μπορεί να διαβάσει κανείς τι πραγματικά είναι το περιοδικό Schooligans, σε ποιούς απευθύνεται και ποιοί είναι οι χορηγοί του (οι γνωστοί και πανταχού παρόντες και χωμένοι).
Εγώ έτυχε να πληροφορηθώ τα καθέκαστα του "δεσίματος" Τσίπρα από τις ειδήσεις του 'Αλφα, όπου εφιλοξενούντο και οι δημοσιογράφοι-συντελεστές του περιοδιοκού. Οι οποίοι (ηλικιακά) μόνο για μαθητές δεν έμοιαζαν.

Γιώργος

Υ.Γ: Παιδιά συγχαρητήρια για την δουλειά που κάνετε. Σας παρακολουθώ ανελλιπώς (και ως ομάδα, αλλά και τα ιστολόγια αρκετών από εσάς). Καλή Ανάσταση!

Ανώνυμος είπε...

Στο φόρουμ του περιοδικού Ρεσάλτο έχει ανοίξει μία συζήτηση σχετική με το θέμα. Ρίξτε μία ματιά. Αξίζει τον κόπο:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2307
Στο άρθρο της Δάφνης Βαρβιτσιώτη (που εμπεριέχαται στην συζήτηση) μπορεί να διαβάσει κανείς τι πραγματικά είναι το περιοδικό Schooligans, σε ποιούς απευθύνεται και ποιοί είναι οι χορηγοί του (οι γνωστοί και πανταχού παρόντες και χωμένοι).
Εγώ έτυχε να πληροφορηθώ τα καθέκαστα του "δεσίματος" Τσίπρα από τις ειδήσεις του 'Αλφα, όπου εφιλοξενούντο και οι δημοσιογράφοι-συντελεστές του περιοδιοκού. Οι οποίοι (ηλικιακά) μόνο για μαθητές δεν έμοιαζαν.

Γιώργος

Υ.Γ: Παιδιά συγχαρητήρια για την δουλειά που κάνετε. Σας παρακολουθώ ανελλιπώς (και ως ομάδα, αλλά και τα ιστολόγια αρκετών από εσάς). Καλή Ανάσταση!

vetdino είπε...

να'σαι καλά γιώργο! καλή ανάσταση και σ'εσένα!!

ευχαριστούμε και για το λινκ στο ρεσάλτο, θα το ποστάρω σύντομα

Ανώνυμος είπε...

Φίλε κομμουνιστή τής άκρας αριστεράς, με συγκίνησες με τη φιλοπατρία σου, αλλά ξέρε ότι η φιλοπατρία σου είναι προσωπική σου υπόθεση και όχι τού χώρου στον οποίον ανήκεις ιδεολογικοπολιτικά, ο οποίος μονίμως έκανε ό,τι μπορούσε για να σαμποτάρει την επίσημη Ελλάδα... από το να αποκαλεί τη Μικρασιατική Εκστρατεία "ελληνικόιμπεριαλισμό", από το να αλλάζει την ελληνική σημαία στον Β' ΠΠ με σώβρακα για να μην υψωθεί σημαία με την κορώνα, για να μην πούμε για τον Εμφύλιο και τον αγώνα να δώσει μια κομμουνιστική κυβέρνηση πεσκέσι τη Μακεδονία στους Γιουγκοσλάβους.

Ανώνυμος είπε...

Οι κομμουνιστές έχουν χύσει αίμα για την Ελλάδα, ανώνυμε… Εγώ αυτό που ξέρω είναι πως οι αντάρτες του ΕΛΑΣ κάθε μέρα έκαναν έπαρση και υποστολή σημαίας στα στρατόπεδα, και έτσι για να θυμόμαστε το παλιό αντάρτικο τραγουδάκι έλεγε: «Ελλάδα μας Ελλάδα , αστέρι τ’ ουρανού….». Τώρα αν εσύ τάσσεσαι με τη σημαία με την κορώνα, ε, δεν είναι ανάγκη να συμφωνούμε σε όλα και με την Δεξιά…
Ακόμα, η αριστερά, υπήρξε αλληλέγγυα στον αγώνα των Κυπρίων για αυτοδιάθεση – ένωση με τη μητέρα πατρίδα, και όσο για το Μακεδονικό, δημιούργημα του Στάλιν βεβαίως, η ελληνική αριστερά αναθεώρησε αρκετά νωρίς (ευτυχώς…). Τέλος πάντων, δεν νομίζω να κομίζω γλαύκας εις Αθήνας, η προσφορά των κομμουνιστών σ’ αυτή την πατρίδα είναι πασίγνωστη, την Κύπρο π.χ. κάποιοι άλλοι την πουλάνε διαχρονικά για να τα έχουνε καλά με τους Άγγλους και τους Αμερικανούς… Η Δεξιά δεν είναι πάντα τόσο πατριωτική όσο φαίνεται και λέει.

Ευχαριστώ για τη συμπάθεια και τη συγκίνηση
Παλιός

Ανώνυμος είπε...

Ο Μάο και το life style

Είναι εκπληκτικό! Ολοι ενοχλήθηκαν από τις φωτογραφίες του κ. Αλέξη Τσίπρα και κανείς γι' αυτά που είπε. Και στη συνέντευξη-ποταμό που έδωσε στο νεανικό περιοδικό «Schooligans» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε πολλά. Κάποια από αυτά είναι ανατριχιαστικά.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το περασμένο Σάββατο δημοσιεύτηκε στο νεανικό ένθετο της εφημερίδας «Τα Νέα» μια πολύ καλή συνέντευξη που πήραν νέα παιδιά από τον νέο πολιτικό αρχηγό. Υπήρξε και η αντίστοιχη φωτογράφιση που αντιστοιχούσε στο πνεύμα του περιοδικού και στο παρελθόν του κ. Τσίπρα. Τα νέα παιδιά που πήραν τη συνέντευξη έκαναν εικονική κατάληψη στο γραφείο του κ. Τσίπρα, φωτογραφίζοντάς τον δεμένο στην καρέκλα. Χαριτωμένο αλλά ανούσιο. Η ουσία υπάρχει σ’ αυτά που είπε και ειδικά για τον εγκληματία κατά της ανθρωπότητας Μάο Τσε Τουνγκ.

Στη συνέντευξή του, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας είπε ότι θαυμάζει τη σκέψη του Μάο. Ο διάλογος, όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό, είναι χαρακτηριστικός:

Τσίπρας: «Η σκέψη του Μάο σε πολλά σημεία της αξίζει. Το πιστεύω αυτό... Ας πούμε, η σκέψη πίσω από την Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο είναι ότι πρέπει συνεχώς να αμφισβητούμε τις δομές και την νομενκλατούρα, ακόμα και όταν είμαστε μέσα στην “επαναστατική” διαδικασία. Αυτή είναι μια σημαντική σκέψη».

Ερ.: «Μα αυτό είναι αστείο! Δηλαδή ο Μάο στη θεωρία ενθάρρυνε την αμφισβήτηση και στην πράξη επέβαλε τη λογοκρισία»;

Τσίπρας: «Είναι πολύ αντιφατικό, το ξέρω. Ο Μάο εκτιμούσε ότι αυτό που κάνει είναι ένα βήμα προς τη σοσιαλιστική κοινωνία. Και πίστευε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αλλά, ο σκοπός του, η πρόθεσή του ήταν καλή».

Ερ.: «Απ' αυτήν την καλή πρόθεση πέθαναν 38 εκατομμύρια άνθρωποι! Περισσότεροι απ’ όσους σκότωσε και ο Χίτλερ»!

Τσίπρας: «Ε, τώρα δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τον Χίτλερ με τον Μάο! Μπορεί τα κομμουνιστικά καθεστώτα να είχαν αυτό το τεράστιο έλλειμμα ελευθερίας, αλλά τουλάχιστον είχαν στο κέντρο της σκέψης τους τον άνθρωπο».

Ενας πολιτικός αρχηγός, λοιπόν, θαυμάζει τη σκέψη ενός μεγα-εγκληματία κι αυτό δεν απασχολεί κανέναν. Δεν απασχολεί τον Συνασπισμό -πού βρίσκεται η πάλαι ποτέ Ανανεωτική Αριστερά;- δεν γίνεται καν μια κουβέντα γιατί τα κόκκινα εγκλήματα είναι λιγότερο απεχθή από τα μαύρα. Δεν υπήρξε καν ένας ελάχιστος σαρκασμός σαν αυτό που διατύπωσαν τα νέα παιδιά που πήραν τη συνέντευξη: «Απ’ αυτή την καλή πρόθεση (του Μάο) πέθαναν 38 εκατομμύρια άνθρωποι; Περισσότεροι απ’ όσους σκότωσε και ο Χίτλερ»!

Αντιθέτως, ολόκληρο το πολιτικο-επικοινωνιακό σύστημα διυλίζει τις φωτογραφίες. Γίνονται συζητήσεις για το αν έπρεπε να εμφανιστεί δεμένος ή λυτός και όχι για την κοσμοθεωρία του. Κι αυτό αποτελεί μια τεράστια παθογένεια του πολιτικού δημόσιου διαλόγου. Ασχολούνται με το life style της πολιτικής και όχι με την ουσία της. Και ενώ έχει απόλυτο δίκιο να ενίσταται ο κ. Αλαβάνος ότι «εδώ και ένα μήνα στον ΣΥΡΙΖΑ γίνονται κριτικές πάνω σε ζητήματα εμφάνισης, συντακτικού, διατύπωσης και ενδυμασίας και όχι στις πολιτικές θέσεις του», από την άλλη είναι εξαιρετικά τυχερός. Σκέφτεστε να συζητούσαν σοβαρά τις ανατριχιαστικές θέσεις που γίνονται κυρίαρχες στον «Συνασπισμό»;

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 24.4.2008


http://www.medium.gr/articles/120902544477916.shtml

vetdino είπε...

Φίλε παλιέ, εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου, πως υπήρχε και υπάρχει πατριωτική αριστερά που είναι πολύ πιο πατριωτική από μεγάλο μέρος της δεξιάς!! Κι επίσης οφείλουμε να διαχωρίσουμε τους πατριώτες-αγωνιστές της εθνικής αντίστασης από την ηγεσία του ΚΚΕ που ήταν κατευθυνόμενη από την ΕΣΣΔ. Θα πω κάτι που είπε τις προάλλες ο κ. Νεοκλής Σαρρής, πως πλέον δεν υπάρχουν μόνο δεξιοί-αριστεροί-κεντρώοι, αλλά και πατριώτης και μη πατριώτες ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης. Με άλλα λόγια ένας δεξιός πατρώτης μπορεί πολύ πιο εύκολα να συμπορευτεί με ένα αριστερό πατριώτη, παρά με έναν δεξιό μη πατριώτη.

Ευχαριστώ και τον ανώνυμο για το τελευταίο άρθρο από την Καθημερινή, θα μπει και αυτό

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Παλιέ,
μίλα για τον εαυτό σου και όχι για όλη την Αριστερά. Μην καθαγιάζεις έναν πολιτικό χώρο με ΠΟΛΛΕΣ αμαρτίες όσον αφορά τον πατριωτισμό και την υπεράσπιση τής εδαφικής ακεραιότητας τής Ελλάδας.

Από κει και πέρα, συνυπογράφω το παραπάνω σημείωμα τού vetdino.