Από την αρχή λειτουργίας του ιστολογίου μας διευκρινίσαμε πως δε θα διστάσουμε να επαινέσουμε το ΣΥΡΙΖΑ όταν διαπιστώσουμε πως έχει δίκιο. Έτσι λοιπόν, δεν έχουμε παρά να συγχαρούμε τους κυρίους Γιάννη Δραγασάκη και Παναγιώτη Λαφαζάνη που κατεθέσαν χθες στη βουλή ερώτηση για τη σύμβαση ΟΠΑΠ-Intralot.
Κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες.
Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2007
Η μονοφωνία της πολυφωνίας
Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης" στις 24 Οχτώβρη :P 2007...
Σας το παρουσιάζουμε χωρίς περισσότερα σχόλια, διαβάστε το προσεκτικά ;)
Εδώ και πολύ καιρό ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., υποστηρικτής της «πολυφωνίας», της «ανοχής», της «διαφορετικότητας», έχει κηρύξει ανένδοτο με όποιον τολμά να ασκεί κριτική ή να αντιπαρατίθεται στις θέσεις ή επιμέρους απόψεις του. Οποιος τολμάει να απορρίψει τις θεωρήσεις του, κατατάσσεται αμέσως στο κλαμπ των «ακροδεξιών κι εθνικιστών», ταυτίζεται συνήθως με το ΛΑ.Ο.Σ. και θεωρείται εχθρός του διαλόγου και της επιστημοσύνης. Αντίθετα, όποιος συμφωνεί με το ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ ανακηρύσσεται αυτομάτως σε μαχητή της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων και του διαλόγου.
Η αρχή έγινε με το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, όπου κάθε είδους κριτική σε ένα πόνημα, που ένα μεγάλο μέρος της επιστημονικής κοινότητας και του λαού απέρριψε ως αντιεπιστημονικό, ακατάλληλο προς χρήση, αντιστοιχούσε σε ψήφο εμπιστοσύνης στον εθνικισμό, στη μισαλλοδοξία και τη θρησκοληψία. Αίφνης το δικαίωμα στην άποψη και στην πολυφωνία αντικαταστάθηκε με το θέσφατο του ότι μόνο η επιστημονική ομάδα της Ιστορίας - και συγκεκριμένα εκείνη που συνέγραψε το εν λόγω βιβλίο - έχει δικαίωμα στην κρίση έναντι του έργου. Οσοι, δε, ιστορικοί δε συνεμορφώθησαν προς την παραπάνω υπόδειξη αντιμετώπιζαν πολύ σοβαρά την αμφισβήτηση του κύρους και της επιστημοσύνης τους. Οσο για τον απλό λαό, αυτός ταυτιζόταν με τη χιτλερική οχλοκρατία και τον ακροδεξιό συντηρητισμό, αν τόλμαγε όχι μόνο να διεκδικήσει ένα άλλο βιβλίο Ιστορίας που δε θα πρόσβαλλε την ιστορική μνήμη αλλά ακόμα κι αν ασκούσε μια απλή κριτική ή ζητούσε κάποιες διορθώσεις.
Αλήθεια, πού πήγε το δικαίωμα στην «πολυφωνία» που ευαγγελίζεται το εν λόγω σχήμα; Και ας μας πει επιτέλους τι είναι αυτή η πολυδιαφημιζόμενη πολυφωνία; Είναι μήπως η διατύπωση της ίδιας στοιχημένης άποψης με άλλα λόγια; Πώς αντιμετωπίζεται η αντιπαράθεση θέσεων στο βασίλειο της «πολυφωνίας»;
Η απάντηση πως κάθε διαφωνία με τον κοσμοπολιτισμό της Ρεπούση υποκρύπτει ταύτιση με ακροδεξιά αναθέματα αποτελεί από μόνη της τον ακρογωνιαίου λίθο του συντηρητισμού και της ισοπέδωσης των ιδεολογιών και της ιδεολογικής αντιπαράθεσης, μια πρακτική που εφαρμόζεται από τη δεκαετία του '90 τόσο από τις ΗΠΑ όσο κι από την ΕΕ, όταν, π.χ., ταυτίζουν τα σοσιαλιστικά καθεστώτα με το ναζισμό και το φασισμό.
Μάλλον αποδεικνύεται πως τα όρια αυτής της «πολυφωνίας» δεν αντέχουν στην ιδεολογική αντιπαράθεση και στην ανατροπή τους γιατί στην ουσία έχουμε να κάνουμε με τη μία και μόνη φωνή του κοσμοπολιτισμού, που ως διαφορετικότητα ορίζει και αντέχει μόνο τον εαυτό του. Πρόκειται για μια «μονοφωνική πολυφωνία» που απαιτεί οι λαοί να στρογγυλεύουν την ιστορία, τα λόγια, τις αντιπαραθέσεις τους με τη «νέα τάξη», τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματά τους για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο μέλλον σε ένα ανώδυνο και συζητήσιμο σχήμα που βολεύει κάθε Αφέντη και δίνει μια ψευδή εικόνα της επαναστατικότητας σε κάθε Δούλο.
Η ιστορία όμως συνεχίστηκε όταν από τη 17η του Σεπτέμβρη ήρθαμε αντιμέτωποι και με τη λογική της «ανοχής» διά χειρός ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο οποίος αίφνης ανακάλυψε την Αμερική, όταν κήρυξε ανένδοτο κατά της ορκωμοσίας. Για την ιστορία, το ΚΚΕ από την είσοδό του στη Βουλή το 1974 έχει κατακτήσει το δικαίωμα να μη μετέχει στη θρησκευτική τελετή της ορκωμοσίας, με μια στάση αξιοπρέπειας, λεβεντιάς, χωρίς υστερίες και τυμπανοκρουσίες. Μια στάση που αναδεικνύει την άτεγκτη θέση του από κάθε θεοκρατικό θεσμό που κρατά το λαό δούλο της καπιταλιστικής εξουσίας, αλλά και το σεβασμό στο ατομικό δικαίωμα κάθε πολίτη να πιστεύει στο όποιο δόγμα.
Αλήθεια, σε τι αποσκοπούν οι «εφετζίδικες» δηλώσεις των βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ότι εκείνοι θα ορκιστούν μόνο στην τιμή τους και η επιδεικτική αποχώρησή τους την ώρα του αγιασμού;
Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, σήμερα, ακολουθεί τις θρησκευτικές παραδόσεις ως μέρος πολιτισμικής παράδοσης της χώρας. Πολλοί δεν αποτολμούν τον πολιτικό γάμο, γιατί φοβούνται τον κοινωνικό αποκλεισμό ή την κριτική από την οικογένεια και τον κοινωνικό τους περίγυρο. Αποδέχονται το θρησκευτικό όρκο περισσότερο ως εθιμοτυπικό τελετουργικό παρά ως θρησκευτική ή μεταφυσική αναγκαιότητα. Συνεπώς, η επιδεικτική αποχώρηση από τη θρησκευτική τελετή της ορκωμοσίας των βουλευτών δεν πλήττει ούτε το σύστημα, ούτε το δικομματισμό, ούτε την Εκκλησία. Επί της ουσίας δείχνει τον ελιτισμό ενός κόμματος απέναντι σε ένα κοινωνικό φαινόμενο, η ύπαρξη του οποίου χρησιμοποιείται σαν απαραίτητο ντεκόρ για «άσκηση εναλλακτικών επαναστατικών γυμνασμάτων», για τη δημιουργία μιας εντύπωσης «διαφορετικότητας».
Ο ελιτισμός τιμωρεί τους «αδαείς» και τους «πληβείους», τους πολλούς και τους «μη εκλεκτούς», αλλά ταυτόχρονα τους χρειάζεται για να ξεχωρίζει η μοναδικότητά του, η οποία χρησιμοποιείται ως δικαιολογία στην επιβολή του ως εξουσίας των λίγων επί των πολλών. Γι' αυτό κι ο ελιτισμός δείχνει τεράστια «ανοχή» αποκλειστικά και μόνο στη μοναδικότητά του.
Πλησιάζοντας η 28η Οκτώβρη, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επανέφερε το ζήτημα των παρελάσεων ζητώντας εντόνως την κατάργησή τους ως φασιστικών και μιλιταριστικών γυμνασμάτων. Και φυσικά όπως πάντα κάθε αντίθετη άποψη δαιμονοποιείται ως συγχρωτισμός με το ΛΑ.Ο.Σ. και τη Μεταξική ιδεολογία. Και το ερώτημα επανέρχεται με επιμονή: Κάθε διαφορετική άποψη απ' αυτή του εν λόγω συνασπισμού είναι εκ προοιμίου φασιστική; Αυτή είναι η κοινωνία της «διαφορετικότητας» που ευαγγελίζονται; Από τη στιγμή που η παρέλαση δεν είναι υποχρεωτική για όλους τους μαθητές, αλλά μόνο για όσους επιλέξουν να συμμετέχουν, γιατί δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτών που επιλέγουν τη συμμετοχή;
Δηλαδή, στην κοινωνία της «διαφορετικότητας» που προτείνουν θα γίνεται δεκτό μόνο ό,τι αυτοί ορίζουν ως διαφορετικό κι εξαιρετικό; Πρόκειται για ένα ιδεολογικό νεφέλωμα που νομιμοποιεί μόνο ό,τι ορίζει κι εξυπηρετεί έναν κοσμοπολιτισμό ως διαφορετικότητα γι' αυτό και προτείνει παρελάσεις διδύμων παιδιών στην Αμερική, ή άλλες ατόμων με την όποια σεξουαλική προτίμηση στο βωμό του θεάματος και του ευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας. Οποιαδήποτε άλλη συλλογική μορφή έκφρασης που μπορεί εν δυνάμει να αποκτήσει ταξικά χαρακτηριστικά και να διασώζει και να διαιωνίζει την ιστορική μνήμη την αποκαλούν εθνικιστική ή συντηρητική, και ζητούν τη «διά ροπάλου» κατάργησή τους. Αλήθεια, γιατί δεν προτείνουν οι ίδιοι μια εναλλακτική μορφή μαζικής συμμετοχής για να γιορτάζεται η Αντίσταση του ελληνικού λαού έναντι του ναζισμού; Πώς χαρακτηρίζουν οι ίδιοι τις παρελάσεις του ΕΛΑΣ κατά την είσοδό του στις περιοχές που απελευθέρωνε; Μήπως αποτελούσαν κι αυτές δείγμα εθνικισμού και μισαλλοδοξίας;
Ο πολιτικός ελιτισμός υπήρξε πολλές φορές στην ιστορία το καλύτερο όχημα για τη διαιώνιση του καπιταλισμού στην πιο ακραία του μορφή. Σε τι διαφέρει η ισοπέδωση της «καθαρότητας» που αναβιώνουν τα σύγχρονα ακροδεξιά ιδεολογήματα από αυτή που διατυμπανίζει η «πολυφωνία», η «ανοχή», η «διαφορετικότητα» σχημάτων τύπου ΣΥ.ΡΙΖ.Α.;
Ορισμένες φορές αναρωτιέσαι σε τι ακριβώς διέφεραν ο Αγών του Χίτλερ με τις ταινίες της Ρίφενσταλ.
Και πάντα καταλήγεις στο ίδιο συμπέρασμα: Αντικαθρεφτίσματα του ίδιου νομίσματος...
Βασιλεία ΠΑΠΑΡΗΓΑ
Σας το παρουσιάζουμε χωρίς περισσότερα σχόλια, διαβάστε το προσεκτικά ;)
Εδώ και πολύ καιρό ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., υποστηρικτής της «πολυφωνίας», της «ανοχής», της «διαφορετικότητας», έχει κηρύξει ανένδοτο με όποιον τολμά να ασκεί κριτική ή να αντιπαρατίθεται στις θέσεις ή επιμέρους απόψεις του. Οποιος τολμάει να απορρίψει τις θεωρήσεις του, κατατάσσεται αμέσως στο κλαμπ των «ακροδεξιών κι εθνικιστών», ταυτίζεται συνήθως με το ΛΑ.Ο.Σ. και θεωρείται εχθρός του διαλόγου και της επιστημοσύνης. Αντίθετα, όποιος συμφωνεί με το ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ ανακηρύσσεται αυτομάτως σε μαχητή της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων και του διαλόγου.
Η αρχή έγινε με το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, όπου κάθε είδους κριτική σε ένα πόνημα, που ένα μεγάλο μέρος της επιστημονικής κοινότητας και του λαού απέρριψε ως αντιεπιστημονικό, ακατάλληλο προς χρήση, αντιστοιχούσε σε ψήφο εμπιστοσύνης στον εθνικισμό, στη μισαλλοδοξία και τη θρησκοληψία. Αίφνης το δικαίωμα στην άποψη και στην πολυφωνία αντικαταστάθηκε με το θέσφατο του ότι μόνο η επιστημονική ομάδα της Ιστορίας - και συγκεκριμένα εκείνη που συνέγραψε το εν λόγω βιβλίο - έχει δικαίωμα στην κρίση έναντι του έργου. Οσοι, δε, ιστορικοί δε συνεμορφώθησαν προς την παραπάνω υπόδειξη αντιμετώπιζαν πολύ σοβαρά την αμφισβήτηση του κύρους και της επιστημοσύνης τους. Οσο για τον απλό λαό, αυτός ταυτιζόταν με τη χιτλερική οχλοκρατία και τον ακροδεξιό συντηρητισμό, αν τόλμαγε όχι μόνο να διεκδικήσει ένα άλλο βιβλίο Ιστορίας που δε θα πρόσβαλλε την ιστορική μνήμη αλλά ακόμα κι αν ασκούσε μια απλή κριτική ή ζητούσε κάποιες διορθώσεις.
Αλήθεια, πού πήγε το δικαίωμα στην «πολυφωνία» που ευαγγελίζεται το εν λόγω σχήμα; Και ας μας πει επιτέλους τι είναι αυτή η πολυδιαφημιζόμενη πολυφωνία; Είναι μήπως η διατύπωση της ίδιας στοιχημένης άποψης με άλλα λόγια; Πώς αντιμετωπίζεται η αντιπαράθεση θέσεων στο βασίλειο της «πολυφωνίας»;
Η απάντηση πως κάθε διαφωνία με τον κοσμοπολιτισμό της Ρεπούση υποκρύπτει ταύτιση με ακροδεξιά αναθέματα αποτελεί από μόνη της τον ακρογωνιαίου λίθο του συντηρητισμού και της ισοπέδωσης των ιδεολογιών και της ιδεολογικής αντιπαράθεσης, μια πρακτική που εφαρμόζεται από τη δεκαετία του '90 τόσο από τις ΗΠΑ όσο κι από την ΕΕ, όταν, π.χ., ταυτίζουν τα σοσιαλιστικά καθεστώτα με το ναζισμό και το φασισμό.
Μάλλον αποδεικνύεται πως τα όρια αυτής της «πολυφωνίας» δεν αντέχουν στην ιδεολογική αντιπαράθεση και στην ανατροπή τους γιατί στην ουσία έχουμε να κάνουμε με τη μία και μόνη φωνή του κοσμοπολιτισμού, που ως διαφορετικότητα ορίζει και αντέχει μόνο τον εαυτό του. Πρόκειται για μια «μονοφωνική πολυφωνία» που απαιτεί οι λαοί να στρογγυλεύουν την ιστορία, τα λόγια, τις αντιπαραθέσεις τους με τη «νέα τάξη», τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματά τους για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο μέλλον σε ένα ανώδυνο και συζητήσιμο σχήμα που βολεύει κάθε Αφέντη και δίνει μια ψευδή εικόνα της επαναστατικότητας σε κάθε Δούλο.
Η ιστορία όμως συνεχίστηκε όταν από τη 17η του Σεπτέμβρη ήρθαμε αντιμέτωποι και με τη λογική της «ανοχής» διά χειρός ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο οποίος αίφνης ανακάλυψε την Αμερική, όταν κήρυξε ανένδοτο κατά της ορκωμοσίας. Για την ιστορία, το ΚΚΕ από την είσοδό του στη Βουλή το 1974 έχει κατακτήσει το δικαίωμα να μη μετέχει στη θρησκευτική τελετή της ορκωμοσίας, με μια στάση αξιοπρέπειας, λεβεντιάς, χωρίς υστερίες και τυμπανοκρουσίες. Μια στάση που αναδεικνύει την άτεγκτη θέση του από κάθε θεοκρατικό θεσμό που κρατά το λαό δούλο της καπιταλιστικής εξουσίας, αλλά και το σεβασμό στο ατομικό δικαίωμα κάθε πολίτη να πιστεύει στο όποιο δόγμα.
Αλήθεια, σε τι αποσκοπούν οι «εφετζίδικες» δηλώσεις των βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ότι εκείνοι θα ορκιστούν μόνο στην τιμή τους και η επιδεικτική αποχώρησή τους την ώρα του αγιασμού;
Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, σήμερα, ακολουθεί τις θρησκευτικές παραδόσεις ως μέρος πολιτισμικής παράδοσης της χώρας. Πολλοί δεν αποτολμούν τον πολιτικό γάμο, γιατί φοβούνται τον κοινωνικό αποκλεισμό ή την κριτική από την οικογένεια και τον κοινωνικό τους περίγυρο. Αποδέχονται το θρησκευτικό όρκο περισσότερο ως εθιμοτυπικό τελετουργικό παρά ως θρησκευτική ή μεταφυσική αναγκαιότητα. Συνεπώς, η επιδεικτική αποχώρηση από τη θρησκευτική τελετή της ορκωμοσίας των βουλευτών δεν πλήττει ούτε το σύστημα, ούτε το δικομματισμό, ούτε την Εκκλησία. Επί της ουσίας δείχνει τον ελιτισμό ενός κόμματος απέναντι σε ένα κοινωνικό φαινόμενο, η ύπαρξη του οποίου χρησιμοποιείται σαν απαραίτητο ντεκόρ για «άσκηση εναλλακτικών επαναστατικών γυμνασμάτων», για τη δημιουργία μιας εντύπωσης «διαφορετικότητας».
Ο ελιτισμός τιμωρεί τους «αδαείς» και τους «πληβείους», τους πολλούς και τους «μη εκλεκτούς», αλλά ταυτόχρονα τους χρειάζεται για να ξεχωρίζει η μοναδικότητά του, η οποία χρησιμοποιείται ως δικαιολογία στην επιβολή του ως εξουσίας των λίγων επί των πολλών. Γι' αυτό κι ο ελιτισμός δείχνει τεράστια «ανοχή» αποκλειστικά και μόνο στη μοναδικότητά του.
Πλησιάζοντας η 28η Οκτώβρη, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επανέφερε το ζήτημα των παρελάσεων ζητώντας εντόνως την κατάργησή τους ως φασιστικών και μιλιταριστικών γυμνασμάτων. Και φυσικά όπως πάντα κάθε αντίθετη άποψη δαιμονοποιείται ως συγχρωτισμός με το ΛΑ.Ο.Σ. και τη Μεταξική ιδεολογία. Και το ερώτημα επανέρχεται με επιμονή: Κάθε διαφορετική άποψη απ' αυτή του εν λόγω συνασπισμού είναι εκ προοιμίου φασιστική; Αυτή είναι η κοινωνία της «διαφορετικότητας» που ευαγγελίζονται; Από τη στιγμή που η παρέλαση δεν είναι υποχρεωτική για όλους τους μαθητές, αλλά μόνο για όσους επιλέξουν να συμμετέχουν, γιατί δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτών που επιλέγουν τη συμμετοχή;
Δηλαδή, στην κοινωνία της «διαφορετικότητας» που προτείνουν θα γίνεται δεκτό μόνο ό,τι αυτοί ορίζουν ως διαφορετικό κι εξαιρετικό; Πρόκειται για ένα ιδεολογικό νεφέλωμα που νομιμοποιεί μόνο ό,τι ορίζει κι εξυπηρετεί έναν κοσμοπολιτισμό ως διαφορετικότητα γι' αυτό και προτείνει παρελάσεις διδύμων παιδιών στην Αμερική, ή άλλες ατόμων με την όποια σεξουαλική προτίμηση στο βωμό του θεάματος και του ευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας. Οποιαδήποτε άλλη συλλογική μορφή έκφρασης που μπορεί εν δυνάμει να αποκτήσει ταξικά χαρακτηριστικά και να διασώζει και να διαιωνίζει την ιστορική μνήμη την αποκαλούν εθνικιστική ή συντηρητική, και ζητούν τη «διά ροπάλου» κατάργησή τους. Αλήθεια, γιατί δεν προτείνουν οι ίδιοι μια εναλλακτική μορφή μαζικής συμμετοχής για να γιορτάζεται η Αντίσταση του ελληνικού λαού έναντι του ναζισμού; Πώς χαρακτηρίζουν οι ίδιοι τις παρελάσεις του ΕΛΑΣ κατά την είσοδό του στις περιοχές που απελευθέρωνε; Μήπως αποτελούσαν κι αυτές δείγμα εθνικισμού και μισαλλοδοξίας;
Ο πολιτικός ελιτισμός υπήρξε πολλές φορές στην ιστορία το καλύτερο όχημα για τη διαιώνιση του καπιταλισμού στην πιο ακραία του μορφή. Σε τι διαφέρει η ισοπέδωση της «καθαρότητας» που αναβιώνουν τα σύγχρονα ακροδεξιά ιδεολογήματα από αυτή που διατυμπανίζει η «πολυφωνία», η «ανοχή», η «διαφορετικότητα» σχημάτων τύπου ΣΥ.ΡΙΖ.Α.;
Ορισμένες φορές αναρωτιέσαι σε τι ακριβώς διέφεραν ο Αγών του Χίτλερ με τις ταινίες της Ρίφενσταλ.
Και πάντα καταλήγεις στο ίδιο συμπέρασμα: Αντικαθρεφτίσματα του ίδιου νομίσματος...
Βασιλεία ΠΑΠΑΡΗΓΑ
Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2007
Χρόνια Πολλά Αδέλφια!!
Χρόνια πολλά αδέλφια!!
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!!
Ζήτω το ηρωικό "ΟΧΙ" του Ελληνικού Λαού!!
Ζήτω το Έπος του 1940-41!!
Ζήτω το Έπος του 1940-41!!
Ζήτω η Πατρίδα!!
Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2007
Νίκησε το βιβλίο της υστερίας
Αν και αυτό το ιστολόγιο δημιουργήθηκε με κύριο σκοπό την καταγραφή της δραστηριότητας των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, εντούτοις ήταν αδύνατο να μην υποπέσουμε στον πειρασμό να ασχολήθούμε με τους "OIKOΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ".Από τη δημιουργία τους τον Δεκέμβριο του 2002 μέχρι σήμερα (θυμίζουμε πως δεν ταυτίζονται με τους παλαιούς "ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥΣ" αλλά είναι ένα παράρτημα ενός ακόμη ξενόφερτου κινήματος) παρακουλουθούμε την εξέλιξή τους, αφού δεχτήκαμε την πρωταρχική ψυχρολουσία κατά την ανακοίνωση των προγραμματικών θέσεων τους
http://ecogreens.gr/Theseis/Theseis_Maios2003_2col.pdf
κατά του συνεδρίου του κόμματος τον Μάιο του 2003 όπου μεταξύ άλλων διαβάσαμε
"...την αλληλεγγύη μας στο κίνημα αντίστασης των Τουρκοκυπρίων για επανένωση του νησιού." (σ.6)
και παρακουλουθήσαμε τις κατά καιρούς ανακοινώσεις για την νομιμοποίηση των ναρκωτικών ουσιών
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=219
και τη γνωστή "προοδευτική" φρασεολογία ενάντια στο ρατσισμό
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=147
, παρακουθήσαμε προσφάτως τους "ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ" να ξαναχτυπούν, αυτή τη φορά στο θέμα του βιβλίου ιστορίας.
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=728
"Νίκησε το βιβλίο της υστερίας
Ημερομηνία καταχώρησης Τετάρτη, Σεπτέμβριος 26 @ 17:46:15 EEST από admin
Στη σύγχρονη πυρά παραδόθηκε πια το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού, που συσπείρωσε εναντίον του ένα ευρύτατο διακομματικό λόμπυ και επηρέασε σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης.Τελικά, μετά και τις αλλαγές που έγιναν αποδεκτές από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και τη Συντακτική Ομάδα, ο μόνος «συνωστισμός» ήταν αυτός στα τηλεοπτικά παράθυρα, πρακτική που έδωσε ούριο άνεμο στα πανιά του ακροδεξιού ΛΑΟΣ και ήταν αυτός που άφησε έξω από τη Βουλή την Υπουργό Παιδείας παρά οι φοιτητικές κινητοποιήσεις. Αυτό το μήνυμα πήρε η κυβέρνηση Καραμανλή που υπακούοντας στις εξωθεσμικές απαιτήσεις και καταπατώντας την εκπαιδευτική διαδικασία έστειλε το βιβλίο στα αζήτητα.Η αντιπαράθεση αυτή, όμως, δεν είναι καινούργια. Είχε εμφανιστεί και στο παρελθόν με αφορμή τη συγγραφή άλλων διδακτικών βιβλίων που κρίθηκαν «αντεθνικά» ή ακόμη και «αντιχριστιανικά» και αποσύρθηκαν. Πιστεύουμε πως οι διάφοροι υπερπατριώτες έμποροι της ευαισθησίας των πολιτών που κινητοποιήθηκαν για την απόσυρση του βιβλίου, με την επιλεκτική εθνικιστική μνήμη, εκφράζουν ένα έλλειμμα πολιτικής ωριμότητας, αυτοπεποίθησης, βούλησης για αυτοκριτική και διάθεσης για αντικειμενικότητα στην ελληνική κοινωνία.Όμως η ανάγκη ειρηνικής συνύπαρξης με τους γείτονες αλλά και οι νεότερες παιδαγωγικές απόψεις (καλλιέργεια της αυτενέργειας, ανάπτυξη της κριτικής σκέψης) απαιτούν την αναθεώρηση των σκοπών και μέσων της διδασκαλίας της Ιστορίας. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά τα ιστορικά γεγονότα αλλά και δεν μπορεί οι περιπέτειες του παρελθόντος να καθορίζουν το παρόν και να εμποδίζουν την οικοδόμηση ενός βιώσιμου και ειρηνικού μέλλοντος. Κι ούτε μπορούμε να ξαναγυρίσουμε στην εποχή που τα βιβλία της Ιστορίας ήταν γεμάτα από ονόματα βασιλιάδων, χρονολογίες μαχών και πολέμους, που δεν εμπόδισαν άλλωστε πολλά παιδιά να ξεχνάνε τι ακριβώς εορτάζεται στις εθνικές επετείους. Στο πλαίσιο αυτό, το ελάχιστο που μπορούμε να επισημάνουμε είναι πως:* Δεν μπορεί να αρκούμαστε σε υψηλές εθνικιστικές κορώνες για αυτο-κατανάλωση για τη χώρα μας και ταυτόχρονα να καταπατούμε ή να καίμε τα δάση της για να τα κάνουμε οικόπεδα. * Δεν μπορεί να καταθέτουμε τα βιβλία της Ιστορίας στον Ψωμιάδη ή στον Καρατζαφέρη και τους ομοίους τους για έγκριση. * Είμαστε με το είδος της ιστορικής μνήμης που ένωσε την Ευρώπη μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι με εκείνο που έκανε ερείπια την πρώην Γιουγκοσλαβία."
Μετά τούτου, έχουμε μερικές πολύ απλές ερωτήσεις προς την ηγεσία των "ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ-ΠΡΑΣΙΝΩΝ" από τους οποίους και περιμένουμε απάντηση πάντα μέσα στα πλαίσια ενός δημοκρατικού διαλόγου, από τον οποίο δεν δεχόμαστε παρεκτροπές:
1) Τους καλούμε να μας δώσουν όποια στοιχεία θεωρούν σκόπιμα, ακόμα και αν δεν είναι ατράνταχτες αποδείξεις, με τα οποία καταδεικνύεται πως η αντίδραση κατά αυτού του βιβλίου και πως η επιτυχία αυτης της αντίδρασης αυτής οφείλεται στην ελλαδεμπορία ορισμένων (ολίγων ή πολλών) ατόμων.
2) Ποιος ευθύνεται για την έλλειψη ειρηνικής συνύπαρξης με τους γειτονές μας, και περιμένουμε από αυτούς ανακοίνωση με ιστορικά-επιστημονικά τεκμηριωμένη απάντηση.
3) Που εδράζεται κατά την γνώμη τους η εγκυρότητα μιας επιστημονικής ομάδας συγγραφής ενός βιβλίου πολιτικής ιστορίας της οποίας ηγείται μια καθηγήτρια γαλλικής φιλολογίας.
4) Από που και ως που συμπέραναν πως οι αντιδρώντες στο βιβλίο αυτό είναι κατά της ειρήνης.
5) Ποια είναι είναι σύνδεση μεταξύ εθνικισμού και καμμένων δασών. Αν τα μέλη των "ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ-ΠΡΑΣΙΝΩΝ" γνωρίζουν τη σημασία των συμμιγών αριθμών και γιατί διδάσκονται αυτοί στα σχολεία.
6) Πάνω σε ποιες κατευθηντήριες γραμμές θα πρέπει να γραφεί ένα βιβλίο ιστορίας ελληνικού δημοτικού κατά τη γνώμη τους. Μήπως στο επόμενο "προοδευτικό" βιβλίο οι μαθητές θα πρέπει να διαβάζουν για το κίνημα αντίστασης των Τ/Κ ενάντια στην ...εθνικιστική απαίτηση των Κυπρίων αδερφών μας για επανένωση της νήσου;
7) Τέλος, σε ποιο θέμα διαφέρουν οι θέσεις σας ουσιαστικά από αυτές του ΣΥΡΙΖΑ; Συγγνώμη αλλά δεν νομίζουμε κανείς να έχει καταλάβει επαρκώς μέχρι στιγμής. Υπάρχει κανένα θέμα όπου υπάρχει μια ουσιαστική (και όχι αποσπασματική και επιμέρους) διαφοροποίηση σας από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ;
http://ecogreens.gr/Theseis/Theseis_Maios2003_2col.pdf
κατά του συνεδρίου του κόμματος τον Μάιο του 2003 όπου μεταξύ άλλων διαβάσαμε
"...την αλληλεγγύη μας στο κίνημα αντίστασης των Τουρκοκυπρίων για επανένωση του νησιού." (σ.6)
και παρακουλουθήσαμε τις κατά καιρούς ανακοινώσεις για την νομιμοποίηση των ναρκωτικών ουσιών
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=219
και τη γνωστή "προοδευτική" φρασεολογία ενάντια στο ρατσισμό
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=147
, παρακουθήσαμε προσφάτως τους "ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ" να ξαναχτυπούν, αυτή τη φορά στο θέμα του βιβλίου ιστορίας.
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=728
"Νίκησε το βιβλίο της υστερίας
Ημερομηνία καταχώρησης Τετάρτη, Σεπτέμβριος 26 @ 17:46:15 EEST από admin
Στη σύγχρονη πυρά παραδόθηκε πια το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού, που συσπείρωσε εναντίον του ένα ευρύτατο διακομματικό λόμπυ και επηρέασε σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης.Τελικά, μετά και τις αλλαγές που έγιναν αποδεκτές από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και τη Συντακτική Ομάδα, ο μόνος «συνωστισμός» ήταν αυτός στα τηλεοπτικά παράθυρα, πρακτική που έδωσε ούριο άνεμο στα πανιά του ακροδεξιού ΛΑΟΣ και ήταν αυτός που άφησε έξω από τη Βουλή την Υπουργό Παιδείας παρά οι φοιτητικές κινητοποιήσεις. Αυτό το μήνυμα πήρε η κυβέρνηση Καραμανλή που υπακούοντας στις εξωθεσμικές απαιτήσεις και καταπατώντας την εκπαιδευτική διαδικασία έστειλε το βιβλίο στα αζήτητα.Η αντιπαράθεση αυτή, όμως, δεν είναι καινούργια. Είχε εμφανιστεί και στο παρελθόν με αφορμή τη συγγραφή άλλων διδακτικών βιβλίων που κρίθηκαν «αντεθνικά» ή ακόμη και «αντιχριστιανικά» και αποσύρθηκαν. Πιστεύουμε πως οι διάφοροι υπερπατριώτες έμποροι της ευαισθησίας των πολιτών που κινητοποιήθηκαν για την απόσυρση του βιβλίου, με την επιλεκτική εθνικιστική μνήμη, εκφράζουν ένα έλλειμμα πολιτικής ωριμότητας, αυτοπεποίθησης, βούλησης για αυτοκριτική και διάθεσης για αντικειμενικότητα στην ελληνική κοινωνία.Όμως η ανάγκη ειρηνικής συνύπαρξης με τους γείτονες αλλά και οι νεότερες παιδαγωγικές απόψεις (καλλιέργεια της αυτενέργειας, ανάπτυξη της κριτικής σκέψης) απαιτούν την αναθεώρηση των σκοπών και μέσων της διδασκαλίας της Ιστορίας. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά τα ιστορικά γεγονότα αλλά και δεν μπορεί οι περιπέτειες του παρελθόντος να καθορίζουν το παρόν και να εμποδίζουν την οικοδόμηση ενός βιώσιμου και ειρηνικού μέλλοντος. Κι ούτε μπορούμε να ξαναγυρίσουμε στην εποχή που τα βιβλία της Ιστορίας ήταν γεμάτα από ονόματα βασιλιάδων, χρονολογίες μαχών και πολέμους, που δεν εμπόδισαν άλλωστε πολλά παιδιά να ξεχνάνε τι ακριβώς εορτάζεται στις εθνικές επετείους. Στο πλαίσιο αυτό, το ελάχιστο που μπορούμε να επισημάνουμε είναι πως:* Δεν μπορεί να αρκούμαστε σε υψηλές εθνικιστικές κορώνες για αυτο-κατανάλωση για τη χώρα μας και ταυτόχρονα να καταπατούμε ή να καίμε τα δάση της για να τα κάνουμε οικόπεδα. * Δεν μπορεί να καταθέτουμε τα βιβλία της Ιστορίας στον Ψωμιάδη ή στον Καρατζαφέρη και τους ομοίους τους για έγκριση. * Είμαστε με το είδος της ιστορικής μνήμης που ένωσε την Ευρώπη μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι με εκείνο που έκανε ερείπια την πρώην Γιουγκοσλαβία."
Μετά τούτου, έχουμε μερικές πολύ απλές ερωτήσεις προς την ηγεσία των "ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ-ΠΡΑΣΙΝΩΝ" από τους οποίους και περιμένουμε απάντηση πάντα μέσα στα πλαίσια ενός δημοκρατικού διαλόγου, από τον οποίο δεν δεχόμαστε παρεκτροπές:
1) Τους καλούμε να μας δώσουν όποια στοιχεία θεωρούν σκόπιμα, ακόμα και αν δεν είναι ατράνταχτες αποδείξεις, με τα οποία καταδεικνύεται πως η αντίδραση κατά αυτού του βιβλίου και πως η επιτυχία αυτης της αντίδρασης αυτής οφείλεται στην ελλαδεμπορία ορισμένων (ολίγων ή πολλών) ατόμων.
2) Ποιος ευθύνεται για την έλλειψη ειρηνικής συνύπαρξης με τους γειτονές μας, και περιμένουμε από αυτούς ανακοίνωση με ιστορικά-επιστημονικά τεκμηριωμένη απάντηση.
3) Που εδράζεται κατά την γνώμη τους η εγκυρότητα μιας επιστημονικής ομάδας συγγραφής ενός βιβλίου πολιτικής ιστορίας της οποίας ηγείται μια καθηγήτρια γαλλικής φιλολογίας.
4) Από που και ως που συμπέραναν πως οι αντιδρώντες στο βιβλίο αυτό είναι κατά της ειρήνης.
5) Ποια είναι είναι σύνδεση μεταξύ εθνικισμού και καμμένων δασών. Αν τα μέλη των "ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ-ΠΡΑΣΙΝΩΝ" γνωρίζουν τη σημασία των συμμιγών αριθμών και γιατί διδάσκονται αυτοί στα σχολεία.
6) Πάνω σε ποιες κατευθηντήριες γραμμές θα πρέπει να γραφεί ένα βιβλίο ιστορίας ελληνικού δημοτικού κατά τη γνώμη τους. Μήπως στο επόμενο "προοδευτικό" βιβλίο οι μαθητές θα πρέπει να διαβάζουν για το κίνημα αντίστασης των Τ/Κ ενάντια στην ...εθνικιστική απαίτηση των Κυπρίων αδερφών μας για επανένωση της νήσου;
7) Τέλος, σε ποιο θέμα διαφέρουν οι θέσεις σας ουσιαστικά από αυτές του ΣΥΡΙΖΑ; Συγγνώμη αλλά δεν νομίζουμε κανείς να έχει καταλάβει επαρκώς μέχρι στιγμής. Υπάρχει κανένα θέμα όπου υπάρχει μια ουσιαστική (και όχι αποσπασματική και επιμέρους) διαφοροποίηση σας από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ;
Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2007
Αλαβάνος για βέτο με Σκόπια...
Ιδού τι υποστήριζε κάποτε ο κυρ Αλέκος
Ολόκληρο το κείμενο στον ΕΞΑΠΟΔΩ
Τα σχόλια δικά σας!
η Ελλάδα όπως όλοι, γιατί η Ελλάδα που δεν είναι ούτε ανάπηρη ούτε καθυστερημένη, να μην ασκήσει και αυτή τα δικαιώματά της, τις δυνατότητές της να χρησιμοποιήσει τους διεθνείς οργανισμούς σε όφελός της; Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα εδώ. Την υπόθεση της Ιταλίας με τη Σλοβενία. Η Ιταλία, έχει παγώσει τη συμφωνία σύνδεσης της Ε.Ε. με τη Σλοβενία για τον απλούστατο λόγο ότι ενδιαφέρεται για τις περιουσίες 52 μεγάλων οικογενειών στην Ιστρία, οι οποίες δεσμευτήκανε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από το καθεστώς Τίτο.
Η Ιταλία λέει: Δεν υπογράφω τη Συμφωνία Σύνδεσης, αν η Σλοβενία δεν αλλάξει το Σύνταγμά της και βάσει αυτής της αλλαγής του Συντάγματος δεν φέρει νέο νόμο περιουσιών. 52 οικογένειες. Εγώ δεν συμφωνώ με την Ιταλία προσωπικά, αλλά είναι ένα μάθημα για μας. Και όσοι από σας είστε διδάσκοντες, πρέπει κατά τη γνώμη μου, να γράψετε ένα παράδειγμα πρότυπο προς αποφυγήν, ένα παράδειγμα γελοιότητας στη διπλωματία μας, και αυτό είναι η συμφωνία που έδωσε η Ελλάδα για την Τ. Ε. (σ.σ. Τελωνειακή Ένωση) με την Τουρκία, χωρίς μάλιστα να ζητήσει ούτε έναν όρο από την Τουρκία. Είναι πρωτοφανές να συναλλάσσεσαι, να έχεις ανταγωνιστές να παραχωρείς, αυτό που ήταν το επίκεντρο της πολιτικής σου τόσα χρόνια –το πάγωμα των χρηματοδοτικών πρωτοκόλλων και της Τ.Ε. με την Τουρκία- χωρίς να ζητάς από την Τουρκία τίποτα
Ολόκληρο το κείμενο στον ΕΞΑΠΟΔΩ
Τα σχόλια δικά σας!
Ακριβοί στά πίτουρα, φθηνοί στ'άλευρι.
Ε, μή μού πείτε ότι δέν έχετε δεί βλόγς νά έχουν σημαία τήν κωλοσφίξη τους νά μήν μπεί κάποιο κόμμα στήν βουλή.
Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2007
Ο Αλαβάνος κι ο Παπαγιαννάκης υποστηρίζουν τις δυνάμεις καταστολής της ΠΓΔΜ
(Πατήστε εδώ για να διαβάσετε όλο το κείμενο...)
12 Μαρτίου 2001 PE 303.025 B5-0232/2001
σύμφωνα με το άρθρο 37, παράγραφος 2, του Κανονισμού
των βουλευτών Μιχαήλ Παπαγιαννάκη, Pedro Marset Campos, Luigi Vinci, Herman Schmid, Armando Cossutta και Αλέξανδρου Αλαβάνου
...
1. εκφράζει τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων·
2. καταδικάζει σθεναρά τις ένοπλες επιθέσεις εξτρεμιστικών ομάδων και αλβανόφωνων τρομοκρατών εναντίον των τοπικών αρχών και των δυνάμεων της τάξης της ΠΓΔΜ·
3. καταδικάζει τις απόπειρες αμφισβήτησης, είτε εκφράζονται άμεσα είτε έμμεσα, των συνόρων και των εθνικών και κρατικών ισορροπιών στην περιοχή·
Εγώ συμφωνώ απόλυτα με το παραπάνω ψήφισμα. Αλλά γιατί δεν έχουμε αντίστοιχα και στην Ελλάδα, όπως προχτές που ένας αστυνομικός τραυματίσθηκε σοβαρά. Μόνο για τις Ελληνικές δυνάμεις της τάξης ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δείχνει τέτοια συμπόνοια...
Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007
Ο Αλαβάνος και τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά κέντρα.
18/10/2007Όμως τι έλεγε ο κ Αλαβάνος πριν 7 χρόνια;
Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου Συνασπισμού: «Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 16 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ»
Σε σχέση με σημερινό δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ και άλλων εφημερίδων το Γραφείο Τύπου έκανε το εξής σχόλιο:
« Ο Συνασπισμός εδώ και χρόνια έχει προειδοποιήσει την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μετά της ΝΔ, ότι η συνέχιση της λειτουργίας Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών που συνεργάζονται με ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια θα οδηγήσει στην παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ζητήσει την αναγνώριση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων, με το επιχείρημα ότι διαθέτουν πτυχίο αναγνωρισμένου ευρωπαϊκού πανεπιστημίου.
Η συνέχιση της λειτουργίας των ιδιωτικών Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών που παραχωρούν πτυχία μέσω ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, οδηγεί πλέον στην παραβίαση του άρθρου 16 του Συντάγματος για τον δημόσιο χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Η κυβέρνηση της ΝΔ οφείλει να σέβεται το Σύνταγμα και στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό σημαίνει ότι οφείλει άμεσα να αφαιρέσει τις άδειες λειτουργίας από τα συγκεκριμένα ΚΕΣ, οι οποίες, μάλιστα, έχουν εκδοθεί από το Υπουργείο Εμπορίου και όχι το Υπουργείο Παιδείας. Η κίνηση αυτή μάλιστα, δεν θα έχει κανένα απολύτως πρόβλημα σε σχέση με την κοινοτική νομοθεσία, δεδομένου ότι με βάση τη Συνθήκη της Ε.Ε. οι άδειες λειτουργίας εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των χωρών - μελών, χωρίς καμία απολύτως δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρεμβαίνει»
To Γραφείο Τύπου
(Εδώ το πλήρες κείμενο).
ΤΕΛΙΚΟ
A5-0299/2000
17 Οκτωβρίου 2000
ΕΚΘΕΣΗ
σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο: "Να σκεφθούμε την εκπαίδευση του αύριο, να προωθήσουμε την καινοτομία με τις νέες τεχνολογίες"
(COM(2000) 23 – C5‑0147/2000 – 2000/2090(COS))
Επιτροπή Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού
Εισηγητής: Αλέξανδρος Αλαβάνος
(Σελίδα 12)
30. καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο, κατ΄ εφαρμογή του άρθρου 158 (πρώην 129Α), το οποίο αναφέρεται στη "μείωση των διαφορών μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιοχών και στη μείωση της καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών ή νήσων, συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών περιοχών", να δημιουργήσει, στο χρηματοδοτικό πλαίσιο των Διαρθρωτικών Ταμείων, πρόγραμμα για τη διαμόρφωση ενός Ευρωπαϊκού Εκπαιδευτικού Δικτύου Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας, στο οποίο θα μπορούν οικειοθελώς να συμμετάσχουν τα δημόσια ή ιδιωτικά εκπαιδευτικά κέντρα. Σκοπός της ενέργειας αυτής θα είναι η δημιουργία δημόσιων δικτύων υποδομών πληροφορίας και επικοινωνίας·
(Σελίδα 28)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τα ακόλουθα στοιχεία:
...
2. επισημαίνει, ότι με βάση τις ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής θα απαιτηθούν στον εκπαιδευτικό τομέα υψηλές και συνεχείς επενδύσεις· τάσσεται υπέρ της χρηματοδότησης αυτών των επενδύσεων με τη δημιουργία εταιρικών σχέσεων μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα·
Αλέκο δεν νομίζω να έλειπες κι από τη συζήτηση αυτής της πρότασης; Αλέκο πόσα θες να μας τρελλάνεις; Και ξέρεις ότι λες ψέμματα για την προηγούμενη πρόταση, γιατί όλες οι αντιπροτάσεις καταγράφονται στο ίδιο έγγραφο...
Ανακοίνωση του ΣΥΝ γεννά νέα ερωτήματα για τις πραγματικές θέσεις και αρχές του κυρίου Αλαβάνου
Ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας με ανακοίνωσή του στις 18/10/2007 κατηγορεί το ΚΚΕ πως "μέσω του Ριζοσπάστη και του διαδικτύου έχει εξαπολύσει επίθεση όχι ενάντια στον Πρόεδρο της Ν.Δ. αλλά στον Πρόεδρο του ΣΥΝ σε σχέση με τη θέση που δήθεν είχε κάποτε για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών ως ευρωβουλευτής."
Μεταξύ των άλλων αναφέρει: "Άνοιξε (σσ το ΚΚΕ) λοιπόν τους φακέλους του και ανέσυρε μια έκθεση του Ευρ. Κοινοβουλίου για τα Πανεπιστήμια (Cortines,2002), κατηγορώντας τον Αλ. Αλαβάνο ότι είναι υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και την υπερψήφισε... Το κακό για το ΚΚΕ είναι ότι ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν απών από το Στρασβούργο και την ψηφοφορία."
Το δελτίου τύπου του ΣΥΝ αναφέρεται και στην πρόταση της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμούτου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δημοσιεύσαμε κι εμείς πριν μερικές μέρες. Πιό συγκεκριμένα μας ενημερώνει: "Επικαλείται ακόμα το ΚΚΕ, ψάχνοντας τους φακέλους του με το ποινικό μητρώο του ΣΥΝ, ένα κείμενο με ψηφοφορία που έγινε προηγουμένως στην Επιτροπή Παιδείας του Ευρ. Κοινοβουλίου, όπου το ψήφισμα εγκρίθηκε ομόφωνα. Ξέρει πολύ καλά όμως η ηγεσία του ΚΚΕ και μπορεί να ρωτήσει τους ευρωβουλευτές του, ότι στις Επιτροπές του Ευρ. Κοινοβουλίου δεν γίνεται ούτε ηλεκτρονική ούτε ονομαστική ψηφοφορία, ούτε καταγραφή όπως στην Ολομέλεια. Γίνεται ψηφοφορία με ανάταση του χεριού από τους βουλευτές που βρίσκονται εκείνη τη στιγμή μέσα στην αίθουσα, αλλά στο κείμενο μπαίνουν τυπικά όλα τα ονόματα των βουλευτών - μελών της Επιτροπής."
Το πλήρες κείμενο/ανακοίνωση του ΣΥΝ μπορείτε να δείτε εδώ.
Εμείς από την πλευρά μας θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ακριβώς τι αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πως παρουσιάζει την ψηφοφορία. Διαβάζουμε από τη σχετική ιστοσελίδα:
"ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
Κατά τις συνεδριάσεις της στις 20 Νοεμβρίου 2001, 18 Απριλίου 2002 και 23 Μαΐου 2002, η επιτροπή εξέτασε το σχέδιο έκθεσης.
Κατά την τελευταία ως άνω συνεδρίαση, η επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο νομοθετικού ψηφίσματος ομόφωνα.
Ήσαν παρόντες κατά την ψηφοφορία οι βουλευτές: Vasco Graça Moura (ασκών την προεδρία), Cristina Gutiérrez Cortines (εισηγήτρια), Αλέξανδρος Αλαβάνος, Pedro Aparicio Sánchez, Juan José Bayona de Perogordo (αναπλ. Francis Decourrière), Christopher J.P. Beazley, Janelly Fourtou (αναπλ. Marielle de Sarnez), Marie-Hélène Gillig (αναπλ. José María Mendiluce Pereiro), Lissy Gröner, Ruth Hieronymi, Ulpu Iivari, Renzo Imbeni, Lucio Manisco, Maria Martens, Antonio Mussa, Gérard Onesta, Barbara O'Toole, Doris Pack, Christa Prets, Gianni Vattimo, Sabine Zissener και Μυρσίνη Ζορμπά (αναπλ. Giorgio Ruffolo)."
Ολόκληρη η έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου εδώ.
Θα ήθελε μήπως ο κύριος Αλαβάνος να διαψεύσει τα πρακτικά και τις ανακοινώσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;
Γνώριζε ο κύριος Αλαβάνος το παραπάνω κείμενο;
Αν ναι, γιατί επέτρεψε να γράφονται ανακρίβειες για τις θέσεις του;
Γιατί ο "επαναστάτης" κύριος Αλέξανδρος Αλαβάνος δεν αντέδρασε στην επιτροπή που μετείχε; Μία διαμαρτυρία; Μία ανακοίνωση;
Ή μήπως αντέδρασε και μας το έκρυβε;
Άφησε την ΕΕ να τον καπελώσει;
Μήπως φωνάζει μόνο εκεί που τον παίρνει;
Ή πράγματι άλλαξε τη θέση του για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια όπως τον κατηγορεί το ΚΚΕ;
Η ανακοίνωση του ΣΥΝ προσπαθεί ναι μεν να αποστομώσει το ΚΚΕ και τα όργανα του (δεν ξέρω αν στα "όργανα" περιλαμβάνει και το ιστολόγιό μας), αλλά στην πραγματικότητα θολώνει ακόμα περισσότερο το τοπίο.
Πριν την ανακοίνωση είχαμε την αίσθηση πως ο κύριος Αλαβάνος απλώς άλλαξε την άποψη του, ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος.
Τώρα δεν είμαστε σίγουροι αν άλλαξε την άποψη του ή όταν ήταν Ευρωβουλευτής είχε μετατραπεί σε "Yes Man". Μήπως μας λέει ψέματα το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο; Θα μπορούσε κάποιος να βγει να μας πει ανοιχτά τι ακριβώς συμβαίνει;
Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι θέμα αρχής για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Οφείλει να αποσαφηνίσει τη θέση του, όχι μόνο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά και για το ποιός είναι ο ίδιος... Είναι ένας ασυμβίβαστος επαναστάτης ή ένας χαμαιλέοντας της πολιτικής που ξέρει να προσαρμόζεται ανάλογα με το περιβάλλον που βρίσκεται;
Μεταξύ των άλλων αναφέρει: "Άνοιξε (σσ το ΚΚΕ) λοιπόν τους φακέλους του και ανέσυρε μια έκθεση του Ευρ. Κοινοβουλίου για τα Πανεπιστήμια (Cortines,2002), κατηγορώντας τον Αλ. Αλαβάνο ότι είναι υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και την υπερψήφισε... Το κακό για το ΚΚΕ είναι ότι ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν απών από το Στρασβούργο και την ψηφοφορία."
Το δελτίου τύπου του ΣΥΝ αναφέρεται και στην πρόταση της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμούτου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δημοσιεύσαμε κι εμείς πριν μερικές μέρες. Πιό συγκεκριμένα μας ενημερώνει: "Επικαλείται ακόμα το ΚΚΕ, ψάχνοντας τους φακέλους του με το ποινικό μητρώο του ΣΥΝ, ένα κείμενο με ψηφοφορία που έγινε προηγουμένως στην Επιτροπή Παιδείας του Ευρ. Κοινοβουλίου, όπου το ψήφισμα εγκρίθηκε ομόφωνα. Ξέρει πολύ καλά όμως η ηγεσία του ΚΚΕ και μπορεί να ρωτήσει τους ευρωβουλευτές του, ότι στις Επιτροπές του Ευρ. Κοινοβουλίου δεν γίνεται ούτε ηλεκτρονική ούτε ονομαστική ψηφοφορία, ούτε καταγραφή όπως στην Ολομέλεια. Γίνεται ψηφοφορία με ανάταση του χεριού από τους βουλευτές που βρίσκονται εκείνη τη στιγμή μέσα στην αίθουσα, αλλά στο κείμενο μπαίνουν τυπικά όλα τα ονόματα των βουλευτών - μελών της Επιτροπής."
Το πλήρες κείμενο/ανακοίνωση του ΣΥΝ μπορείτε να δείτε εδώ.
Εμείς από την πλευρά μας θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ακριβώς τι αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πως παρουσιάζει την ψηφοφορία. Διαβάζουμε από τη σχετική ιστοσελίδα:
"ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
Κατά τις συνεδριάσεις της στις 20 Νοεμβρίου 2001, 18 Απριλίου 2002 και 23 Μαΐου 2002, η επιτροπή εξέτασε το σχέδιο έκθεσης.
Κατά την τελευταία ως άνω συνεδρίαση, η επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο νομοθετικού ψηφίσματος ομόφωνα.
Ήσαν παρόντες κατά την ψηφοφορία οι βουλευτές: Vasco Graça Moura (ασκών την προεδρία), Cristina Gutiérrez Cortines (εισηγήτρια), Αλέξανδρος Αλαβάνος, Pedro Aparicio Sánchez, Juan José Bayona de Perogordo (αναπλ. Francis Decourrière), Christopher J.P. Beazley, Janelly Fourtou (αναπλ. Marielle de Sarnez), Marie-Hélène Gillig (αναπλ. José María Mendiluce Pereiro), Lissy Gröner, Ruth Hieronymi, Ulpu Iivari, Renzo Imbeni, Lucio Manisco, Maria Martens, Antonio Mussa, Gérard Onesta, Barbara O'Toole, Doris Pack, Christa Prets, Gianni Vattimo, Sabine Zissener και Μυρσίνη Ζορμπά (αναπλ. Giorgio Ruffolo)."
Ολόκληρη η έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου εδώ.
Θα ήθελε μήπως ο κύριος Αλαβάνος να διαψεύσει τα πρακτικά και τις ανακοινώσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;
Γνώριζε ο κύριος Αλαβάνος το παραπάνω κείμενο;
Αν ναι, γιατί επέτρεψε να γράφονται ανακρίβειες για τις θέσεις του;
Γιατί ο "επαναστάτης" κύριος Αλέξανδρος Αλαβάνος δεν αντέδρασε στην επιτροπή που μετείχε; Μία διαμαρτυρία; Μία ανακοίνωση;
Ή μήπως αντέδρασε και μας το έκρυβε;
Άφησε την ΕΕ να τον καπελώσει;
Μήπως φωνάζει μόνο εκεί που τον παίρνει;
Ή πράγματι άλλαξε τη θέση του για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια όπως τον κατηγορεί το ΚΚΕ;
Η ανακοίνωση του ΣΥΝ προσπαθεί ναι μεν να αποστομώσει το ΚΚΕ και τα όργανα του (δεν ξέρω αν στα "όργανα" περιλαμβάνει και το ιστολόγιό μας), αλλά στην πραγματικότητα θολώνει ακόμα περισσότερο το τοπίο.
Πριν την ανακοίνωση είχαμε την αίσθηση πως ο κύριος Αλαβάνος απλώς άλλαξε την άποψη του, ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος.
Τώρα δεν είμαστε σίγουροι αν άλλαξε την άποψη του ή όταν ήταν Ευρωβουλευτής είχε μετατραπεί σε "Yes Man". Μήπως μας λέει ψέματα το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο; Θα μπορούσε κάποιος να βγει να μας πει ανοιχτά τι ακριβώς συμβαίνει;
Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι θέμα αρχής για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Οφείλει να αποσαφηνίσει τη θέση του, όχι μόνο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά και για το ποιός είναι ο ίδιος... Είναι ένας ασυμβίβαστος επαναστάτης ή ένας χαμαιλέοντας της πολιτικής που ξέρει να προσαρμόζεται ανάλογα με το περιβάλλον που βρίσκεται;
Μπροστά σου η Ρόζα, ρεφόρμα ήταν ρέ παίχτη!
Αρχίζει νά πραγματώνεται σιγά σιγά η ρηξικέλευθη κοινωνική πρόταση συνεργαζομένων μέ τήν Συριζά, βουλευτών.
Η ακραιφνής αριστερά, η σχεδόν τίνι τρόπω επαναστατική τοιαύτη, η ασυμβίβαστος, η τού λαού θεραπαινίς, τών τής γής κολασμένων τε καί σκλάβων αρχίζει επιτέλους τήν δράση της! Τήν κοινοβουλευτική της δράση!
Ο απώτερος σκοπός, αυτής τής κοινοβουλευτικής δράσης τών όχι καί τόσο συστημικών βουλευτών τής Συριζά, η αναδιανομή τού πλούτου! Η διακοπή τής ακατάπαυστης όξυνσης τών κοινωνικών διαφορών! Τό φρένο στήν εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο!
Ενδεικτικά αναφέρουμε μιάν ερώτηση τού βουλευτή κυρίου Ψαριανού:
Γρ. Ψαριανός: Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μαρασμό με ευθύνη της Πολιτείας
«Προς τον κ. Υπουργό Πολιτισμού
Σύμφωνα με τη διοίκηση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθήνας (Ε.Π.Σ.Α.) έχουν σταματήσει από το 2004 οι επιχορηγήσεις της πολιτείας προς τις ενώσεις του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Η προηγούμενη ηγεσία του Υφυπουργείου αθλητισμού τιμώρησε με αυτό τον τρόπο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο λόγω της γνωστής διαμάχης του με την ΕΠΟ. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν να μη μπορούν οι ενώσεις να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα, να υπάρχουν προβλήματα στη διεξαγωγή των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων και να υπολειτουργούν τα αναπτυξιακά τους προγράμματα, καταδικάζοντας έτσι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μαρασμό και χρεοκοπία.
Χρειάζεται να υπενθυμίσουμε ότι είναι συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας η χρηματοδότηση του ερασιτεχνικού αθλητισμού προκειμένου αυτός να ανταποκριθεί στην αποστολή του και ως αιμοδότης του υψηλού αθλητισμού.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός: · Προτίθεται να αλλάξει τη πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση κατά τη προηγούμενη θητεία;· Θα προβεί η αθλητική ηγεσία σε άμεση χρηματοδότηση των ενώσεων προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της λειτουργίας τους;· Ποια άμεσα μέτρα ενίσχυσης του ερασιτεχνικού αθλητισμού θα λάβετε;»
Η ακραιφνής αριστερά, η σχεδόν τίνι τρόπω επαναστατική τοιαύτη, η ασυμβίβαστος, η τού λαού θεραπαινίς, τών τής γής κολασμένων τε καί σκλάβων αρχίζει επιτέλους τήν δράση της! Τήν κοινοβουλευτική της δράση!
Ο απώτερος σκοπός, αυτής τής κοινοβουλευτικής δράσης τών όχι καί τόσο συστημικών βουλευτών τής Συριζά, η αναδιανομή τού πλούτου! Η διακοπή τής ακατάπαυστης όξυνσης τών κοινωνικών διαφορών! Τό φρένο στήν εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο!
Ενδεικτικά αναφέρουμε μιάν ερώτηση τού βουλευτή κυρίου Ψαριανού:
Γρ. Ψαριανός: Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μαρασμό με ευθύνη της Πολιτείας
«Προς τον κ. Υπουργό Πολιτισμού
Σύμφωνα με τη διοίκηση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθήνας (Ε.Π.Σ.Α.) έχουν σταματήσει από το 2004 οι επιχορηγήσεις της πολιτείας προς τις ενώσεις του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Η προηγούμενη ηγεσία του Υφυπουργείου αθλητισμού τιμώρησε με αυτό τον τρόπο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο λόγω της γνωστής διαμάχης του με την ΕΠΟ. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν να μη μπορούν οι ενώσεις να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα, να υπάρχουν προβλήματα στη διεξαγωγή των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων και να υπολειτουργούν τα αναπτυξιακά τους προγράμματα, καταδικάζοντας έτσι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μαρασμό και χρεοκοπία.
Χρειάζεται να υπενθυμίσουμε ότι είναι συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας η χρηματοδότηση του ερασιτεχνικού αθλητισμού προκειμένου αυτός να ανταποκριθεί στην αποστολή του και ως αιμοδότης του υψηλού αθλητισμού.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός: · Προτίθεται να αλλάξει τη πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση κατά τη προηγούμενη θητεία;· Θα προβεί η αθλητική ηγεσία σε άμεση χρηματοδότηση των ενώσεων προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της λειτουργίας τους;· Ποια άμεσα μέτρα ενίσχυσης του ερασιτεχνικού αθλητισμού θα λάβετε;»
Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007
ΣΥΝ: Η «γοητεία» της «παρτούζας»
Σας μεταφέρουμε το κείμενο του "Εξόριστου" για το ΣΥΡΙΖΑ από το Φόρουμ του περιοδικού Ρεσάλτο. Ελπίζω να μην έχει αντίρρηση στην αναδημοσίευση της κριτικής του.
***
Δημοσιεύθηκε: Τετ Σεπ 12, 2007 7:58 pm
Πάντα μέσα στους ισχυρούς οικονομικούς κύκλους εξουσίας και τα πλανητικά τους κέντρα δεν υπάρχει ΕΝΙΑΙΑ αντίληψη γύρω από το πώς θα διαχειριστούν μια πολιτική κατάσταση και γύρω από το ποιο «σενάριο» θα προωθήσει πιο αποτελεσματικά τους νεοταξικούς σχεδιασμούς.
Φυσικά βλέπουν (μέρα με την ημέρα το διακρίνουν πιο καθαρά) ότι το «άλογο» Γιωργάκης δεν τραβάει. Και η «τσόντα» Καρατζαφέρης είναι καμένο χαρτί, το οποίο μάλλον δεν θα παίξει στη νέα Βουλή.
Έτσι κερδίζουν έδαφος οι «κύκλοι» εκείνοι που «επενδύουν» στον ΣΥΝ, σαν τον πλέον «αποτελεσματικό» παράγοντα (ο οποίος μάλιστα έχει και την «καλή αριστερή μαρτυρία») για την αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη και την προώθηση τόσο των ιδεολογικών, όσο και των πολιτικών επιδιώξεων της πλανητικής εξουσίας.
Ο ΣΥΝ είναι ένα «καλό χαρτί». Είναι αφενός η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή των Νέων Ιδεών της παγκοσμιοποίησης και αφετέρου κυριαρχεί στο ακαδημαϊκό, πνευματικό και δημοσιογραφικό Ιερατείο.
Δεν δίνει απλώς το τεκμήριο και το άλλοθι στα ιδεολογήματα και τις στρατηγικές επιδιώξεις του αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού, αλλά και πολτοποιεί στο εσωτερικό του κάθε ιδεολογική διάκριση και πολιτική οντότητα: Από «εκσυγχρονιστές» μέχρι «αριστεριστές» και αναρχό-αυτόνομους, ακόμη και «εθνικιστές» (ΔΗΚΚΙ).
Ο ΣΥΝ που ενώνει όλες τις πολιτικές, και ψυχολογικές διαστροφές, γίνεται «γοητευτικός» σε μια μερίδα της νεολαίας που κατασκευάζει το καθεστώς της Νέας Τάξης: Αργόσχολους και ρέμπελους, αλλά «ατίθασους», απολιτίκ και «επαναστάτες» μέσα σε μια σκάφη νερό (φορώντας μια κουκούλα νιώθουν επαναστάτες), «οργισμένους», αλλά χωρίς να ρισκάρουν τη «γοητεία της μπουρζουαζίας», ανένταχτους δήθεν και «ακηδεμόνευτους», αλλά εύκολα χειραγωγήσιμους (αυτοί ποδηγετούνται χωρίς κόμματα και ηγέτες).
Ο ΣΥΝ είναι το «μίγμα» της Πλατείας Κολωνακίου και των Εξαρχείων! Η γοητεία της «πολιτικής παρτούζας», όπως και κάθε άλλης «παρτούζας»: Αυτό που θέλει να κατασκευάσει η Νέα Τάξη στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας!!!
Γι αυτό ο ΣΥΝ θα ανεβάσει τα εκλογικά του ποσοστά. Και γι’ αυτό θα ΕΠΙΛΕΧΤΕΙ, αν δεν έχει ήδη επιλεχτεί, σαν τον νεοταξικό κριό των πολιτικών εξελίξεων.
Ήδη το «εκσυγχρονιστικό» κράτος-προτεκτοράτο μάχεται απεγνωσμένα υπέρ του ΣΥΝ.
Πολλές δυνάμεις του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ στηρίζουν, βλέποντα τον καταποντισμό του Γιωργάκη, τον ΣΥΝ.
Και ο Μητσοτάκης (που απεργάζεται και αυτός και η κόρη του δόλια αμερικανικά σενάρια) μίλησε πριν από λίγο υπέρ του ΣΥΝ. Για τη λεηλασία που γίνεται στον ΣΥΝ από το ΠΑΣΟΚ, και για το Γιωργάκη που είναι χαμένος από χέρι και επιχειρεί να «πετάξει έξω από τη Βουλή τον ΣΥΝ»!!! Δηλαδή, μας λέει καθαρά: Αφού είναι χαμένος ο Γιωργάκης στηρίξτε τον ΣΥΝ για να μην πεταχτεί έξω από τη Βουλή. Γνωρίζοντας, βεβαίως ο «αρχιμάγειρας» ότι ο ΣΥΝ έχει θεαματικά υψηλά ποσοστά!!!
Οι εξελίξεις όμως σήμερα θα είναι πυρετικές και όλοι αυτοί οι μεταμφιεσμένοι γενίτσαροι γρήγορα θα ξεσκεπαστούν. Οι θύελλες που έρχονται δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια ελιγμών εξαπάτησης…
***
Δημοσιεύθηκε: Τετ Σεπ 12, 2007 7:58 pm
Πάντα μέσα στους ισχυρούς οικονομικούς κύκλους εξουσίας και τα πλανητικά τους κέντρα δεν υπάρχει ΕΝΙΑΙΑ αντίληψη γύρω από το πώς θα διαχειριστούν μια πολιτική κατάσταση και γύρω από το ποιο «σενάριο» θα προωθήσει πιο αποτελεσματικά τους νεοταξικούς σχεδιασμούς.
Φυσικά βλέπουν (μέρα με την ημέρα το διακρίνουν πιο καθαρά) ότι το «άλογο» Γιωργάκης δεν τραβάει. Και η «τσόντα» Καρατζαφέρης είναι καμένο χαρτί, το οποίο μάλλον δεν θα παίξει στη νέα Βουλή.
Έτσι κερδίζουν έδαφος οι «κύκλοι» εκείνοι που «επενδύουν» στον ΣΥΝ, σαν τον πλέον «αποτελεσματικό» παράγοντα (ο οποίος μάλιστα έχει και την «καλή αριστερή μαρτυρία») για την αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη και την προώθηση τόσο των ιδεολογικών, όσο και των πολιτικών επιδιώξεων της πλανητικής εξουσίας.
Ο ΣΥΝ είναι ένα «καλό χαρτί». Είναι αφενός η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή των Νέων Ιδεών της παγκοσμιοποίησης και αφετέρου κυριαρχεί στο ακαδημαϊκό, πνευματικό και δημοσιογραφικό Ιερατείο.
Δεν δίνει απλώς το τεκμήριο και το άλλοθι στα ιδεολογήματα και τις στρατηγικές επιδιώξεις του αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού, αλλά και πολτοποιεί στο εσωτερικό του κάθε ιδεολογική διάκριση και πολιτική οντότητα: Από «εκσυγχρονιστές» μέχρι «αριστεριστές» και αναρχό-αυτόνομους, ακόμη και «εθνικιστές» (ΔΗΚΚΙ).
Ο ΣΥΝ που ενώνει όλες τις πολιτικές, και ψυχολογικές διαστροφές, γίνεται «γοητευτικός» σε μια μερίδα της νεολαίας που κατασκευάζει το καθεστώς της Νέας Τάξης: Αργόσχολους και ρέμπελους, αλλά «ατίθασους», απολιτίκ και «επαναστάτες» μέσα σε μια σκάφη νερό (φορώντας μια κουκούλα νιώθουν επαναστάτες), «οργισμένους», αλλά χωρίς να ρισκάρουν τη «γοητεία της μπουρζουαζίας», ανένταχτους δήθεν και «ακηδεμόνευτους», αλλά εύκολα χειραγωγήσιμους (αυτοί ποδηγετούνται χωρίς κόμματα και ηγέτες).
Ο ΣΥΝ είναι το «μίγμα» της Πλατείας Κολωνακίου και των Εξαρχείων! Η γοητεία της «πολιτικής παρτούζας», όπως και κάθε άλλης «παρτούζας»: Αυτό που θέλει να κατασκευάσει η Νέα Τάξη στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας!!!
Γι αυτό ο ΣΥΝ θα ανεβάσει τα εκλογικά του ποσοστά. Και γι’ αυτό θα ΕΠΙΛΕΧΤΕΙ, αν δεν έχει ήδη επιλεχτεί, σαν τον νεοταξικό κριό των πολιτικών εξελίξεων.
Ήδη το «εκσυγχρονιστικό» κράτος-προτεκτοράτο μάχεται απεγνωσμένα υπέρ του ΣΥΝ.
Πολλές δυνάμεις του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ στηρίζουν, βλέποντα τον καταποντισμό του Γιωργάκη, τον ΣΥΝ.
Και ο Μητσοτάκης (που απεργάζεται και αυτός και η κόρη του δόλια αμερικανικά σενάρια) μίλησε πριν από λίγο υπέρ του ΣΥΝ. Για τη λεηλασία που γίνεται στον ΣΥΝ από το ΠΑΣΟΚ, και για το Γιωργάκη που είναι χαμένος από χέρι και επιχειρεί να «πετάξει έξω από τη Βουλή τον ΣΥΝ»!!! Δηλαδή, μας λέει καθαρά: Αφού είναι χαμένος ο Γιωργάκης στηρίξτε τον ΣΥΝ για να μην πεταχτεί έξω από τη Βουλή. Γνωρίζοντας, βεβαίως ο «αρχιμάγειρας» ότι ο ΣΥΝ έχει θεαματικά υψηλά ποσοστά!!!
Οι εξελίξεις όμως σήμερα θα είναι πυρετικές και όλοι αυτοί οι μεταμφιεσμένοι γενίτσαροι γρήγορα θα ξεσκεπαστούν. Οι θύελλες που έρχονται δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια ελιγμών εξαπάτησης…
Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2007
Λογοκρισία και Συνασπισμός
Τι υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ για την λογοκρισία; Ορίστε οι βασικές τους θέσεις:
Το αποδέχονται αυτό οι οπαδοί - ψηφοφόροι; Δεν νομίζω. Αυτά θέλουν να ισχύσουν για τους ίδιους. Για τους παρακατιανούς απαγορεύεται να εκφράσουν οποιαδήποτε άποψη. Δείτε...
1. εδώ "ΣΥΡΙΖΑ WATCH"
2. Αντι-ΣΥΡΙΖΑ Action Day
Τα συμπεράσματα δικά σας...
04/01/2007
ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Ο ΑΛ.ΑΛΑΒΑΝΟΣ
Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος κατέθεσε στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού «Πολιτιστική Χορηγία» πέντε τροπολογίες, οι οποίες θα συζητηθούν κατά την επικείμενη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής.
Με τις τροπολογίες που προτείνονται, επιδιώκεται:
- Να υπάρξει η δυνατότητα να στηρίζονται και άτυπες καλλιτεχνικές ομάδες, φυσικά πρόσωπα, μεμονωμένοι καλλιτέχνες-δημιουργοί
- Να παρακρατείται από το Υπουργείο Πολιτισμού ποσοστό 10% επί του ποσού κάθε χρηματικής χορηγίας και να αποδίδεται ως κρατική επιχορήγηση σε μικρές, μη εμπορικές καλλιτεχνικές παραγωγές έξω από την λίστα των ιδιωτικών χορηγιών
- Να συγκροτηθεί στο Υπουργείο Πολιτισμού ένα ανεξάρτητο Συμβούλιο χορηγιών που θα αποτελείται από εκπροσώπους θεσμικών φορέων
- Να απαλλάσσονται οι αποδέκτες των χορηγιών από οποιαδήποτε φορολογική ή άλλη επιβάρυνση
- Να απαλειφθούν τα άρθρα του σχεδίου νόμου με τα οποία κατηγοριοποιείται η ευγένεια και η ανιδιοτέλεια
To Γραφείο Τύπου
1. εδώ "ΣΥΡΙΖΑ WATCH"
Ο χαφιεδισμός ΖΕΙ και είναι ΕΔΩ!
Τι άλλο θα δούμε;
2. Αντι-ΣΥΡΙΖΑ Action Day
Και ανάμεσα στα άλλα ιδού και το ...ΣΥΡΙΖΑ WATCH :
"Παρακολουθούμε και καταγράφουμε τις «παραβατικές» συμπεριφορές μελών και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ. Δε θέλουμε τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο... σεβασμό στο σύνταγμα και τους νόμους, σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των συμπολιτών μας, σεβασμό στη Δημοκρατία μας!! Αλέκο σε βλέπουμε..."
Μπλογκ-Οργανο της Ασφάλειας και του Παρακράτους!
(Πόσο εύκολα η ανοησία, το προσωπικό μίσος, οι «εξυπνάδες», η ευκολία, το «ακατοίκητο ρετιρέ»…
…σε περνούν εκεί, απέναντι!
Και ξαφνικά βρίσκεσαι ανάμεσά τους, με το περιβραχιόνιο στο υψωμένο, με τεντωμένα δάχτυλα, χέρι!
Πόσο εύκολα σπάει το τσόφλι και βγαίνεις από μέσα εσύ και όχι το «φίδι» μόνο του!)
Που είναι η επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το Μακεδονικό; ΟΕΟ (UPDATED)
Με αφορμή μία σειρά δημοσιεύσεων στην εφημερίδα Αυγή για το Μακεδονικό και την ΠΓΔΜ/Σκόπια (που σύμφωνα με κόμματα που ανήκουν στο ΣΥΡΙΖΑ ονομάζεται "Δημοκρατία της Μακεδονίας") ψάξαμε στην ιστοσελίδα του Συνασπισμού Ριζοσπασικής Αριστεράς προκειμένου να ενημερωθούμε για την επίσημη θέση του κόμματος, όχι μόνο για την ονομασία των Σκοπίων, αλλά και για τα άλλα εθνικά θέματα.
Μάταια όμως... στη σελίδα με τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν οι εξής κατηγορίες:
- κοινωνικό κράτος & κοινωνικά δικαιώματα
- εκπαίδευση
- οικολογία
- αγροτικά
- πολίτες με αναπηρία
- υγεία
- αθλητισμός
- γυναίκες
Μάταια όμως... στη σελίδα με τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν οι εξής κατηγορίες:
- κοινωνικό κράτος & κοινωνικά δικαιώματα
- εκπαίδευση
- οικολογία
- αγροτικά
- πολίτες με αναπηρία
- υγεία
- αθλητισμός
- γυναίκες
Αναφορά σε "εθνικά θέματα" δεν υπάρχει. Άρα ή δεν απασχολούν το ΣΥΡΙΖΑ τα εθνικά μας θέματα, ή δεν έχουν θέσεις ή έχουν και μας τις κρύβουν...
Αλέκο... ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ ΤΩΡΑ!!
UPDATE: Ο κύριος Νάσος Θεοδωρίδης (μέλος του ΣΥΡΙΖΑ) στην Κυριακάτικη Αυγή αναφέρει:
"Αν ο ΣΥΝ με τη νέα ορμή που θα πρέπει να τον διακρίνει στην καινούρια πολιτική φάση που διανύουμε θελήσει να δώσει έμφαση στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, παραμερίζοντας κάθε αποπροσανατολιστικό "χαρτί" που αρέσκονται να ρίχνουν στην αρένα οι πολιτικοί του αντίπαλοι για να επιπλέουν και να διασώζονται συσκοτίζοντας τα εκάστοτε επίδικα, τότε ο αγώνας ενάντια στον εθνικισμό και η επίσημη υιοθεσία από τον ΣΥΝ της ονομασίας "Δημοκρατία της Μακεδονίας" -το συντομότερο δυνατόν- είναι μονόδρομος. Δεν θα είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που τα παπαγαλάκια του κατεστημένου θα μας αποκαλέσουν ταραξίες και επικίνδυνους. Προς τιμή μας."
Ολόκληρο το κείμενο εδώ
Αυτή είναι η Αριστερά σας κύριοι; Που είναι η πραγματική πατριωτική αριστερά του Μίκη Θεοδωράκη και ποιά είναι η σχέση της με το ΣΥΡΙΖΑ;
Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007
Η βία η δική του όχι η δική μας Μέρος 2ον
Επίσκεψη των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Π.Λαφαζάνη και Θ.Δρίτσα στους μετανάστες - θύματα ρατσιστικής επίθεσης στο Ρέντη
Μετά από τη ρατσιστική επίθεση σε βάρος μεταναστών της περιοχής του Ρέντη οι βουλευτές Α και Β Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας και Παναγιώτης Λαφαζάνης θα επισκεφθούν την Κυριακή 14/10 στις 11:30 το πρωί τους παθόντες μετανάστες κατοίκους, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη και την συμπαράστασή τους στους ίδιους, και γενικότερα στους μετανάστες συμπολίτες μας.
Ταυτόχρονα θα πραγματοποιηθεί στη γειτονιά επίσκεψη ομάδας αλληλεγγύης και ενημέρωσης για την αντιρατσιστική διαδήλωση που θα γίνει την Κυριακή 21 Οκτώβρη στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Ιεραρχών. Τη διαδήλωση αυτή καλούν 30 αντιρατσιστικές και μεταναστευτικές οργανώσεις, νομαρχιακές και δημοτικές κινήσεις για την καταδίκη των ρατσιστικών επιθέσεων.
Επειδή κάποιοι κοροϊδέψαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να βγάλει ανακοίνωση για τον αστυνομικό που τραυματίστηκε. Όπως βλέπετε για τους μετανάστες και χρόνο βρήκαν και "εκδηλώσεις" οργανώσαν και τσάρκες κόψαν, και καλά έκαναν. Που να προλάβαν να πουν κουβέντα για τον αστυνομικό, τις επιθέσεις με γκαζάκια από τον εξουσιαστικό χώρο σε γραφεία υφυπουργού κυβέρνησης, σε τράπεζες, γραφεία κοινοβουλευτικού κόμματος κ.λ.π..
Χαραυγή
Ο κύριος Θεοδωρίδης στην Αυγή κάνει μια προσπάθεια να πείσει τον ΣΥΡΙΖΑ (αλλά και εμάς) να μετακινηθεί στην αναγνώριση των Σκοπίων με το συνταγματικό τους όνομα, δηλαδή "Δημοκρατία της Μακεδονίας". Μας συνιστά στο πλαίσιο του αντιεθνικισμού της ανανεωτικής αριστεράς να εγκαταλείψουμε ένα δόγμα εξωτερικής πολιτικής που διαμορφώθηκε στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, υπό την αιγίδα του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή. Σαφέστατα ο κύριος Θεοδωρίδης έχει δικαίωμα να εκφέρει την άποψη του, παρόλα αυτά αναμένουμε μια επίσημη αντίδραση από πλευράς των επισήμων καναλιών του ΣΥΡΙΖΑ, διότι στην διακαναλική συνέντευξη των πολιτικών αρχηγών, ο κύριος Αλαβάνος εμμέσως πλην σαφώς θεώρησε απαράδεκτη την ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δεσμεύεται η όχι ο κύριος Αλαβάνος από την άποψη του εν λόγω κυρίου
Το άλλο ζήτημα έχει να κάνει με την μεθοδολογική ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας, πάλι με κλασσικό ΣΥΡΙΖΙΣΤΙΚΟ τρόπο, θεωρεί πως λόγω των νέων μετεκλογικών συσχετισμών το δηλητήριο της ακροδεξιάς και του εθνικισμού θα διαχέεται άφθονο ακόμη και μέσα στο κοινοβούλιο με αποτέλεσμα ο κέντρο βάρους της πολιτικής αντιπαράθεσης να μετατοπίζεται σε πιο μισαλλόδοξες και πιο αντιδραστικές κατευθύνσεις. Συμπερασματικά κατά τον κύριο Θεοδωρίδη η αριστερά έχει χρέος να κηρύξει έναν ανένδοτο αγώνα ενάντια στο απολίθωμα της εθνικιστικής ιδεολογία.
Δηλαδή ακροδεξιά παραληρήματα η επίσημη εξωτερική πολιτική της χώρας τα τελευταία χρόνια, η οποία έγινε αποδεκτή από το σύνολο του τότε πολιτικού κόσμου και ουδείς διανοήθηκε να την αλλάξει. Καθόλου ακροδεξιές, οι αλυτρωτικές διαθέσεις των Σκοπιανών οι οποίοι μέχρι και DNA αναλύσεις φέρνουν στο τραπέζι της επιχειρηματολογίας τους. Εν ονόματι του αντιεθνικισμού επιβραβεύουμε τον Σκοπιανό εθνικισμό. Γιατί βέβαια πολλοί «προοδευτικοί» αντιπαραβάλλουν το γνωστό θεώρημα της βιολογικής συνέχειας, δηλαδή ότι δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων, αλλά βέβαια τέτοια αιματολογική αντίληψη του ανήκειν μόνο ο Αδόλφος Χίτλερ τόλμησε να κάνει. Στα σκουπίδια η συνέχεια της γλώσσας, του πολιτισμού και των παραδόσεων τα μόνα δηλαδή μη εθνοφυλετικά χαρακτηριστικά. Αυτοί που ομνύουν στον αντιρατσισμό, χρησιμοποιούν τα όπλα του ρατσισμού, τέτοια μεθοδολογική σύγχυση θα τους είχε στείλει κανονικά στα ιδεολογικά αζήτητα.
Ναι κύριοι, τα συγκλίνοντα εθνικά συμφέροντα γαλατάδων, σκαφτιάδων και βιομηχάνων είναι όργανα της εθνικιστικής πολιτικής, του Ελληνικού οικονομικού ιμπεριαλισμού. Θα έπρεπε οι προλετάριοι στην πρωτοπορία να μιλάνε για την "αδελφοσύνη" και "ειρήνη", καθώς ο ιδεολογικός πόλεμος που κήρυξε η Ελλάδα βοήθησε την επελαύνουσα αστική τάξηνα εισέλθει στο γειτονικό έδαφος με όρους οικονομικού ιμπεριαλιστή.
Άλλο και αν πολλοί οικονομικοί παράγοντες ήθελαν να κλείσει το θέμα πως και πως για να κάνουν business στα Σκόπια. Βέβαια η ταξική αντίληψη της εξωτερικής πολιτικής είναι άλλη μια καινοτομία, δηλαδή τι θέλει να μας πει ο κύριος Θεοδωρίδης, ότι συμφέρον των φτωχών είναι να δωθεί χώρος σε κάθε είδους εθνικισμό έναντι της Πατρίδας μας; Και αφού είναι τόσο ευαίσθητος ο κύριος Θεοδωρίδης, τον αυτοπροσδιορισμό των Αλβανών των Σκοπίων μπορεί να τον βάλει σε ταξικά-πολιτικά δεδομένα, διότι μάλλον οι μπουρζουάδες Αλβανοί κατά Θεοδωρίδη εξεγέρθηκαν ενάντια της κεντρικής κυβέρνησης των Σκοπίων. Σαφέστατα κάθε είδους ταξικές αναγνώσεις της πολιτικής των διεθνών σχέσεων είναι ιστορικά ξεπερασμένες, οπότε άδικα ξεθάβει από τον τάφο τους ο κύριος Θεοδωρίδης αυτές τις προσεγγίσεις. Δεν ξέρω αν στο Kennedy School of Government ή στο Fletcher’s έμαθε αυτές τις πολιτικές θεωρίες. Διότι ακόμα και αν είναι σωστές γιατί το προλεταριάτο πράττει εθνικά και όχι ταξικά. Εδώ έρχεται η κλασσική δημοκρατική σκέψη του ΣΥΡΙΖΑ διότι υποστηρίζει πως η αστική τάξη πετυχαίνει να φανατίζει χιλιάδες Βορειοελλαδίτες και να τους καθιστά πρόθυμους να μετάσχουν σε συγκεντρώσεις ενάντια σε μια "μειοδοσία" αντί να αγωνιζόνται ενάντια σε εκείνους τους υπερπατριώτες βιομηχάνους που μεταφέρουν τα εργοστάσια τους στο εξωτερικό καταδικάζοντας την περιοχή σε ανεργία.
Δηλαδή πάλι κάποιοι δεν ξέρουν το συμφέρον τους και μια πεφωτισμένη δύναμη και διάνοια όπως αυτή του κυρίου Θεοδωρίδη που ξέρει το καλό τους θα τους δείξει τον ορθό δρόμο. Βέβαια για τα άλλα περί βιομηχάνων κλπ θα θέλαμε να ρωτήσουμε ποιες είναι οι παρεμβάσεις του λαλίστατου κυρίου Αλαβάνου, καθότι μέχρι στιγμής τον ξέρουμε να παρεμβαίνει για τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους, δικαιώματα μεταναστών, δικαιώματα ομοφυλόφιλων κ.ο.κ. Δεν συζητάει για το ασφαλιστικό, για την παιδεία κλπ ή μάλλον βρίσκει προνομιακό χώρο συζήτησης στους δρόμους όπως μας είχε πει. Γιατί κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ τα ζητήματα ανταγωνιστικότητας (κατ’επέκταση της μεταφοράς παραγωγικού δυναμικού σε ξένες χώρες) της Ελληνικής οικονομίας δεν είναι ζητήματα που κουβεντίαζονται στους δρόμους, με αντιεξουσιαστές, ρομαντικούς νέους και άλλους περίεργους, αλλά με διάλογο μέσα στην βουλή με απόψεις και θέσεις. Και αυτό γιατί η μεταφορά παραγωγικού δυναμικού δεν λύνεται με εξορκισμούς στο υπερπατριωτισμό, αλλά με πολιτικές ενεργητικές που αυξάνουν την παραγωγικότητα. Ψιλά γράμματα για σας, εδώ προτρέπετε τους μαθητές να αντιγράφουν, να πετάνε μολότωφ, αρνείστε πεισματικά κάθε αλλαγή στην Παιδεία και ο παρονομαστής είναι ο αχαλίνωτος εθνικισμός της Ελλάδας λες και αν εξαφανιστεί θα λυθούν δια μαγείας τα προβλήματα της χώρας.
Περιέργως ο κύριος Θεοδωρίδης αναφέρει πως η ανανεωτική αριστερά σε όλη της σχεδόν την ιστορική διαδρομή δεν φοβήθηκε να συγκρουστεί με απαρχαιωμένες αντιλήψεις και τα συστήματα (με τον καπιταλισμό, τον σταλινισμό, τον ρατσισμό, τη Διοίκηση της Εκκλησίας κ.λπ.). Ξέχασε να συνειδητοποιήσει ότι ο απαρχαιωμένος είναι εκείνος.
Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007
Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2007
Το επίσημο βιογραφικό του κ. Κοροβέση (βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ) από την ιστοσελίδα του κόμματος
Χωρίς σχόλια...
ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ Δημιουργήθηκε από τους γονείς του και ύστερα από ενιάμηνη κύηση γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας, το 1941. αυτό ήταν και η μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής του, που πέρασε απαρατήρητη λόγω των φασιστικών βομβαρδισμών του νησιού. Από μικρός είχε την τάση να χαζεύει και να ασχολείται με πράγματα που ελάχιστα ως καθόλου ενδιέφεραν τους άλλους. Και αυτό φαίνεται να διαμόρφωσε το υποσυνείδητο του γιατί το ίδιο κάνει και τώρα. Γράφει βιβλία, άλλοτε λογοτεχνικά, άλλοτε θεατρικά, άλλοτε παιδικά και άρθρα που βρίσκουν φιλόξενη στέγη στην «Ελευθεροτυπία», στην «Εποχή», και στο «Δίφωνο». Όταν είναι μεθυσμένος ενοχλεί τους θαμώνες του μαγαζιού, απαγγέλλοντας δικά του ποιήματα, αλλά το ανέχονται γιατί έχει γράψει το πρώτο αντιχουντικό βιβλίο, τους «ανθρωποφύλακες» που κυκλοφόρησε παράνομα στην Ελλάδα και νόμιμα στο εξωτερικό, το 1969. Έχει κάνει και κάτι σπουδές, Θέατρο με τον Ροντήρη, Σημειολογία με τον Μπαρτ και παρακολούθησε μαθήματα του Βιντάλ Νακέ, που του χρησίμεψαν για να γεμίζουν το βιογραφικό του στα αυτιά των βιβλίων του.
Πιέστε πάνω στο τίτλο της ανάρτησης για να μεταφερθείτε στην ιστοσελίδα με τα βιογραφικά των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ
Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2007
κ. Αλαβάνο,στέλνω το παιδί μου στο σχολείο για να μάθει γράμματα και όχι να έχει σα λύση την αντιγραφή και τεμπελία που του προτείνετε εσείς...
Αν και η πολλάκις στρατευμένη δημοσιογραφία του κ. Πρετεντέρη με ενοχλεί, η κριτική του στις απαράδεκτες δηλώσεις Αλαβάνου σε δημοτικό σχολείο υπερ της αντιγραφής είναι αξιόλογη.
Οι πατεράδες
Γιάννης Πρετεντέρης (από το Βήμα Σαββάτου 6 Οκτωβρίου 2007)
Ο ΑλέκοςΑλαβάνος έκανε μια πολύ ανθρώπινη δήλωση για την υπόθεση Βούτση. Είπε συγκεκριμένα ότι «ίσως είναι πιο δύσκολο να είσαι πατέρας από το να είσαι ηγέτης ή ηγετικό στέλεχος ενός κόμματος» και συμπλήρωσε ότι «από εδώ και πέρα κανείς πρέπει να σκεφτεί, γιατί μόνο ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον Αλαβάνο- σε αυτά αλλά και σε όσα άλλα είπε για τη συγκεκριμένη υπόθεση... Ασφαλώς πρέπει όλοι να σκεφτούμε. Και να μιλήσουμε, θα προσέθετα, περισσότερο με τη γλώσσα του πατέρα, παρά του ηγετικού στελέχους. Να θυμίσω πως με την έναρξη της σχολικής χρονιάς ο πρόεδρος του Συνασπισμού επισκέφθηκε μια μαθητική τάξη και συμβούλευσε τους μαθητές: «Αν είστε διαβασμένοι κι αν δεν σας βλέπει η δασκάλα να αφήνετε τον διπλανό σας να αντιγράφει». Δεν ξέρω αν ο ίδιος αντελήφθη ότι τη στιγμή εκείνη ένα ηγετικό κομματικό στέλεχος ακύρωνε και τη δασκάλα (η οποία προφανώς λέει στα παιδιά ότι η αντιγραφή αποτελεί παράπτωμα) και την εκπαιδευτική διαδικασία (η οποία στηρίζεται στη λογική της προσπάθειας και της ανταμοιβής), αλλά και τους πατεράδες όλων των παιδιών αυτής της μαθητικής τάξης. Ακύρωνε, δηλαδή, μια σειρά από πατεράδες, οι οποίοι προσπαθούν να μάθουν στα παιδιά τους ότι η ζωή έχει κανόνες και όρια, ότι οι κανόνες αυτοί μπορεί ενδεχομένως να αλλάζουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να παραβιάζονται. Μια σειρά από πατεράδες οι οποίοι μεγαλώνουν τα παιδιά τους για να προκόψουν, όχι σε κάποιο Φαρ Ουέστ αλλά σε μια κοινωνία που λειτουργεί με νόμους και ρυθμίσεις. Και τους πιπιλίζουν το μυαλό ότι στο σχολείο δεν πρέπει να πηγαίνουν αδιάβαστοι ούτε να ξεγελούν τη δασκάλα ούτε να αντιγράφουν από τον διπλανό τους. Δεν εννοώ, προς Θεού, ότι όποιος αντιγράφει στο σχολείο θα γίνει μεγαλώνοντας ληστής τραπεζών. Κάθε άλλο. Πιστεύω όμως ότι όποιο παιδί αφήνεται από μικρό να πιστεύει ότι οι κανόνες στη ζωή είναι κάτι σχετικό, ποτέ δεν ξέρεις ποιους κανόνες θα θεωρήσει σχετικούς στη ζωή του. Μακριά από εμένα η σκέψη να δώσω συμβουλές παιδαγωγικής. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις παιδιά και, προσωπικά, πιστεύω ότι είναι το δυσκολότερο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου. Με άλλα λόγια, δεν είμαι αναμάρτητος- που θα έλεγε κι ο Αλαβάνος... Είμαι όμως πατέρας. Και θα ήθελα τα ηγετικά στελέχη των κομμάτων να με βοηθούν σε αυτό.
Η σιωπή που φωνάζει δυνατά...
Σοβαρός τραυματισμός αστυνομικού
12/10/2007
Σοβαρά τραυματισμένος νοσηλεύεται στο νοσοκομείο "Παπαγεωργίου" της Θεσσαλονίκης αστυνομικός του τμήματος Μενεμένης, ο οποίος πυροβολήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής, την ώρα που επιχειρούσε να πραγματοποιήσει έλεγχο σε ΙΧ αυτοκίνητο.
Ο αστυνομικός, που έχει τραυματιστεί στην κοιλιακή χώρα και τη δεξιά ωμοπλάτη, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και οι γιατροί αισιοδοξούν ότι θα διαφύγει τον κίνδυνο.
Στο αυτοκίνητο, το οποίο ο αστυνομικός σταμάτησε για έλεγχο, επέβαιναν συνολικά πέντε άτομα, εκ των οποίων τα τέσσερα συνελήφθησαν, ενώ ο δράστης αναζητείται.
Πρόκειται για μία ελληνίδα, έναν ομογενή από την πρώην Σοβιετική Ένωση και δύο αλλοδαπούς. Μέσα στο αυτοκίνητο βρέθηκε σχεδόν μισό κιλό κοκαΐνης.
Εσείς ακούσατε τίποτα; Είπε τίποτα ο Αλέκος; Πήγε να συμπαρασταθεί στον εκπρόσωπο του νόμου που τραυματίστηκε στο καθήκον του; Που προσπάθησε να σταματήσει εμπόρους ναρκωτικών; Βέβαια χαλάει το γεγονός ότι στο επεισόδιο εμπλέκονται και "ομογενείς"! Αν όμως συλαμβάναν κανέναν περίεργο, την ανακοίνωση τσουπ κάτω από τη μασχάλη θα είχαν...
Καλά για τον κ Βούτση δε το συζητώ. Δεν είναι στην ατζέντα του τέτοια πράγματα...
Καλά για τον κ Βούτση δε το συζητώ. Δεν είναι στην ατζέντα του τέτοια πράγματα...
She starts to scream!
Αυτό πού πάντως πού μέ κάνει νά τρομάζω, νά ουρλιάζω μάλλον, όταν ο χώρος γύρω μου τό επιτρέπει, είναι νά σκέπτωμαι πόσες πολλές παρουσίες, αναδεικνύουσες βεβαίως τόν σεβασμό στούς θεσμούς, θά έχουν οι εξοχότατοι βουλευταί τής Συριζά, κύριοι κύριοι Κοροβέσης καί Ψαριανός κατά τήν διάρκεια τής θητείας των.
Νά μάς έχη ο Θεός (ή η Φύσις βεβαίως βεβαίως!) καλά, νά κάνωμε απολογισμό σέ 3-4 χρόνια από τώρα.
Νά μάς έχη ο Θεός (ή η Φύσις βεβαίως βεβαίως!) καλά, νά κάνωμε απολογισμό σέ 3-4 χρόνια από τώρα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)